การออกอากาศตอนแรกดำเนินต่อไป
ภาพบนจอโทรทัศน์เปลี่ยนไป กลับมาที่ห้องประชุมเล็กในตึกบริหารของโรงพยาบาล
ผนังสีครีมอ่อน โต๊ะยาววงรี มีแปดคนนั่งเรียงกัน กล้องวิดีโอด้านหลังทำงานเงียบ ๆ
หลี่เถาที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะถือซองจดหมายสีน้ำตาล ปิดตรายางสีแดงของฝ่ายการศึกษาของโรงพยาบาล มุมซองมีรอยยับเล็กน้อยจากการถูกบีบ
ข้างนอกท้องฟ้ามืดครึ้ม แสงแดดยามบ่ายปลายฤดูใบไม้ร่วงไม่ค่อยสว่าง
แสงไฟสีขาวด้านบนส่องสว่าง เผยสีหน้าของทุกคนอย่างชัดเจน
“ผลการสอบข้อเขียนและสัมภาษณ์ออกมาแล้ว อันดับรวมก็ตัดสินแล้ว” หลี่เถาส่ายสายตามองรอบห้อง น้ำเสียงเรียบนิ่ง “เริ่มประกาศจากอันดับแปด ผู้ที่ถูกเรียกชื่อ ฉันจะบอกจุดที่เสียคะแนนหลัก ๆ ให้ฟัง หลังจากนี้จะแจกใบแสดงผลการเรียนให้ทุกคน กลับไปดูรายละเอียดเอง”
ภายในห้องประชุมเงียบลงทันที
จ้าวหยูโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย มือวางบนขอบโต๊ะ
หลิวหย่าฉีกำชายเสื้อไว้ ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง จ้องซองจดหมายในมือหลี่เถาไม่กะพริบตา
เฉินเยว่นั่งตัวตรงเช่นเคย
ซูวานพิงพนักเก้าอี้ หลังตรง ใบหน้าไร้อารมณ์ มีเพียงนิ้วบนเข่าที่ขดเล็กน้อย
ลู่เหรินนั่งอยู่ตำแหน่งด้านหลัง ตัวเอนเล็กน้อย มือทั้งสองวางบนโต๊ะ สีหน้าสงบ
“อันดับแปด หวังจื่อซวน” หลี่เถาเอ่ยปาก “ข้อเขียน 58 คะแนน สัมภาษณ์ 72 คะแนน อันดับรวมแปด จุดที่เสียคะแนนหลักอยู่ที่ข้อเขียน ความรู้พื้นฐานไม่แน่น อัตราถูกของข้อเลือกตอบต่ำ ความรู้เฉพาะทางฉุกเฉินยังพอไหว แต่เนื้อหาทั่วไปยังไม่ถึงระดับ”