ราวตีสอง ลู่เหรินก็พบรายงานผู้ป่วยอีกฉบับที่คล้ายกัน
บทความนี้ตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์ท้องถิ่นแห่งหนึ่ง
น่าเสียดายที่ข้อมูลผู้ป่วยในรายงานฉบับนี้ไม่ครบถ้วนนัก
ผู้ป่วยเป็นชายอายุ 68 ปี มีไข้สูงซ้ำ ๆ ผิวหนังเกิดก้อนที่กดแล้วเจ็บ ค่าการอักเสบสูงขึ้นเรื้อรัง
สองปีต่อมา ผู้ป่วยเกิดภาวะโลหิตจางจากเม็ดเลือดแดงใหญ่และเกล็ดเลือดต่ำ ผลสเมียร์ไขกระดูกก็พบโพรงเช่นเดียวกัน!
ที่สำคัญ ผู้ป่วยยังเคยเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำถึงสองครั้ง
ท้ายบทความ ผู้เขียนจัดผู้ป่วยรายนี้ไว้ในกลุ่ม “การอักเสบทั่วร่างกายโดยไม่ทราบสาเหตุร่วมกับความผิดปกติของไขกระดูก”
ตลอดกระบวนการตรวจรักษา ไม่มีการวินิจฉัยที่ชัดเจน และไม่มีการสืบหาสาเหตุต่อ
อาการของผู้ป่วยรายนี้แทบจะตรงกับอาการของพ่อตาผู้ใหญ่บ้านทุกประการ!
แต่ตอนนี้ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ยังมีเวลาอีกทั้งวัน หลังจากปรึกษากันแล้ว ทั้งสามคนจึงไปล้างหน้าแปรงฟันและเข้านอนก่อน
……
หกโมงเช้าของวันที่สาม
ลู่เหรินกับเพื่อนอีกสองคนลุกจากเตียงแต่เช้า แล้ววางประวัติคนไข้ทั้งสามชุดเรียงกันบนโต๊ะ
ผู้ป่วยทุกคนอายุเกิน 65 ปี และเป็นผู้ชายทั้งหมด
ทุกคนมีการอักเสบซ้ำ ๆ และภาวะโลหิตจางจากเม็ดเลือดแดงใหญ่ อีกทั้งยังพบโพรงในเซลล์ในสายไมอีลอยด์ของไขกระดูกทุกคน
ในผู้ป่วยทั้งสามราย สองรายมีลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำอย่างชัดเจน ส่วนอีกรายก็มีบันทึกว่าเคยเกิดลิ่มเลือดที่ขา
หวังจื่อซวนขยี้ตาที่เริ่มล้า แล้วหาวหวอด “คราวนี้คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแล้วใช่ไหม?”
ลู่เหรินพูดช้า ๆ ว่า “แต่ผมคิดว่ายังอาจไม่พอ ตอนนี้เราพิสูจน์ได้แค่ว่ามีกลุ่มอาการทางการแพทย์คลินิกที่คล้ายกันมาก”
หวังจื่อซวนขมวดคิ้ว “งั้นยังขาดอะไรอีก?”
ลู่เหรินชะงักไป ก่อนจะพูดช้า ๆ ว่า “สิ่งที่สำคัญที่สุด... ตัวอย่างเลือด!”