สิบโมงเช้า ข่าวจากโรงพยาบาลแห่งแรกก็ส่งมาถึง
ผู้ป่วยยินยอมเข้ารับการตรวจ
สิบเอ็ดโมงครึ่ง แพทย์จากรายงานผู้ป่วยฉบับที่สองก็ตอบกลับมาเช่นกัน
ผู้ป่วยรายที่สองกำลังนอนพักรักษาตัวเพื่อตรวจซ้ำอยู่ที่เมืองข้างเคียงพอดี
หลังจากแพทย์ตรวจสอบประวัติการเจ็บป่วยแล้ว ก็เห็นว่าผู้ป่วยหลายรายนี้มีอาการคล้ายคลึงกันอย่างมาก
หลังผู้ป่วยลงนามในเอกสารยินยอมแล้ว โรงพยาบาลทั้งสองแห่งก็เก็บตัวอย่างเลือดดำจากส่วนปลาย
ส่วนตัวอย่างเลือดของพ่อตาผู้ใหญ่บ้านนั้น โรงพยาบาลระดับสูงเก็บเลือดที่ใส่สารกันเลือดแข็งไว้ตั้งแต่วันนั้นอยู่แล้ว
หลังจากขอความยินยอมจากผู้ป่วยและครอบครัวอีกครั้งแล้ว ตัวอย่างเลือดก็ถูกส่งไปยังห้องปฏิบัติการเดียวกัน!
ตัวอย่างเลือดสามชุด ชายสูงวัยสามคน
อาการสามกลุ่มที่ดูเหมือนกระจัดกระจาย แต่กลับคล้ายคลึงกันอย่างมาก!
……
เที่ยงวันกว่า หวังจื่อซวนมองเอกสารที่จัดเรียบร้อยแล้ว ในที่สุดก็เริ่มรู้สึกถึงความเป็นจริงขึ้นมาบ้าง “เราหาผู้ป่วยอีกสองคนเจอจริง ๆ เหรอ?”
“เจอแล้ว” ซูวานกล่าว
“ได้เลือดมาด้วยเหรอ?”
ซูวานพยักหน้า “ค่ะ”
หวังจื่อซวนมองเธอ “รุ่นพี่ สายสัมพันธ์ของรุ่นพี่นี่น่ากลัวจริง ๆ นะ”
ซูวานชะงักไป “เป็นสายสัมพันธ์ของอาจารย์ฉันต่างหาก”
หวังจื่อซวนกลับยิ้ม “รุ่นพี่ติดต่อได้ นั่นก็เป็นความสามารถแล้ว!”
เมื่อถูกชมเรื่องที่อยู่นอกเหนือวงการแพทย์ ซูวานก็ไม่รู้จะตอบอย่างไรอีก
เธอก้มหน้าลง แสร้งทำเป็นตรวจตารางต่อไป
ลู่เหรินวางกล่องนมไว้ข้างมือเธอ “กินอะไรรองท้องก่อน ตอนบ่ายยังมีเรื่องต้องทำ”
ซูวานเงยหน้ามองเขา “ขอบคุณค่ะ”
……
บ่ายวันที่สาม เวลาบ่ายโมงสี่สิบนาที
ตัวอย่างทั้งสามชุดถูกส่งเข้าห้องปฏิบัติการโมเลกุลในพื้นที่ครบทั้งหมด
ทีมงานรายการไม่สามารถให้นักศึกษาฝึกงานทั้งสามคนเข้าร่วมการตรวจยีนส์ทางการแพทย์คลินิกได้โดยตรง แต่เมื่อได้รับอนุมัติจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญแล้ว พวกเขาสามารถรับชมกระบวนการตรวจผ่านวิดีโอ และแจ้งบริเวณเป้าหมายให้ห้องปฏิบัติการทราบได้