นายหน้าหลี่รีบกล่าวว่า “เจ้าของบอกว่า ยกไร่นาทั้งผืนพร้อมเรือนให้ในราคาเพียงสี่ร้อยตำลึงเงิน! ที่ถูกเช่นนี้ก็เพราะปล่อยร้างมานาน ไม่มีใครยอมรับช่วงต่อ หาไม่แล้วราคาคงไม่ใช่แค่นี้แน่!”
สี่ร้อยตำลึงเงินซื้อที่นาดีหนึ่งร้อยยี่สิบหมู่ พร้อมไร่ห้าหมู่กับภูเขาลูกเล็กหนึ่งลูก ตามปกติอย่างน้อยก็ต้องใช้เงินราวหนึ่งพันห้าร้อยตำลึง นับว่าได้ของถูกอย่างมหาศาล
ที่นาดีทั่วไปหนึ่งหมู่ราคาขั้นต่ำก็เจ็ดแปดตำลึงเงินแล้ว ที่นาดีหนึ่งร้อยหมู่ย่อมมีราคาไม่น้อยกว่าแปดเก้าร้อยตำลึง ยังไม่ต้องพูดถึงเรือน ยุ้งฉาง และป่าเขาที่ติดมาด้วย
หลินอวี่เหนียวตอบโดยไม่ลังเลว่า “ได้ วันนี้ทำสัญญาซื้อขายกันได้เลย”
หลินอวี่เหนียวหยุดไปครู่หนึ่งแล้วถามว่า “ไร่แห่งนี้ราคาถูกเช่นนี้ จะไม่มีข้อพิพาทอะไรใช่หรือไม่”
นายหน้าหลี่รีบรับประกันว่า “ฮูหยินหลินวางใจได้ ร้านนายหน้าซินซินของเราดำเนินกิจการในอำเภอเจียงตูมาหลายชั่วอายุคนแล้ว ชื่อเสียงเป็นอย่างไร ฮูหยินหลินลองสอบถามดูก็ได้ ตลอดร้อยปีที่ผ่านมาไม่เคยมีข้อพิพาทกับผู้ใด เรื่องนี้ตระกูลหลี่ขอเอาชีวิตเป็นประกัน
“เจ้าของเดิมของไร่แห่งนี้คือสินเดิมของภรรยาศุลกากรอำเภอ ที่ปล่อยร้างก็เพราะน้ำท่วม ภรรยาศุลกากรอำเภอไม่ใคร่ใส่ใจดูแล จึงให้สำนักนายหน้าของเราช่วยขายต่อ
“ภรรยาศุลกากรอำเภอไม่ได้ขัดสนเงินทอง ราคาจึงถูกเช่นนี้”
เมื่อได้ยินนายหน้าหลี่พูดเช่นนั้น หลินอวี่เหนียวจึงวางใจ แม้เรือนจะต้องซ่อมแซม กำแพงที่พังทลายก็ต้องก่อขึ้นใหม่ แต่ไร่แห่งนี้ราคาถูกจริง ๆ
หลินอวี่เหนียวตอบโดยไม่ลังเลว่า “ได้ วันนี้ทำสัญญาซื้อขายกันได้เลย”
นายหน้าหลี่ดีใจอย่างยิ่ง รีบกลับเข้าเมืองไปนำโฉนดที่ดิน เรียกผู้ใหญ่บ้านกับพยานมา จากนั้นก็ลงนามทำสัญญากัน ณ ที่นั้น