เถาสีรู้สึกละอายใจอย่างยิ่ง ปีนั้นลูกชายขึ้นเขาไปพบเสือ หลินเซี่ยวชวนช่วยชีวิตเขาไว้ ต้องพักรักษาบาดแผลที่บ้านสกุลหลินสามวันจึงถูกส่งกลับมา
พอกลับมาก็เอ่ยปากว่าจะขอแต่งงานกับหลินอวี่เหนียว บุตรสาวของหลินเซี่ยวชวน ตอนนั้นบ้านสกุลหลินยังอยู่ลึกเข้าไปในเทือกเขาเสือดำ หลินเซี่ยวชวนเป็นคนที่พวกเขารู้จักดีอยู่แล้ว เพราะคนที่ใช้มือเปล่าฆ่าเสือได้ ทั้งอำเภอเจียงตูล้วนรู้จักกันทั้งนั้น
สองสามีภรรยาไม่เคยเห็นหน้าหลินอวี่เหนียวมาก่อน จึงคิดในใจว่า หลินเซี่ยวชวนรูปร่างสูงใหญ่หน้าตาหยาบกร้าน บุตรสาวของเขาคงงามไม่เท่าไร
ใครจะคิดว่าครั้งแรกที่พวกเขาขึ้นไปสู่ขอและได้พบหลินอวี่เหนียว ทั้งคู่จะตะลึงในความงามของนาง
เถาสีเคยเห็นคุณหนูตระกูลใหญ่ในอำเภอมามาก แต่ไม่มีใครสวยเท่าหลินอวี่เหนียว ตอนนั้นอวี่เหนียวอ่อนโยนและเพียบพร้อม แต่งเข้าบ้านพวกเขาได้ไม่นาน ก็ได้รับข่าวว่าหยวนจวิ้นเสียชีวิตในสงคราม เวลานั้นนางตั้งครรภ์ได้สามเดือนแล้ว
เวลานั้นนางกับสามีรับเรื่องที่ลูกชายเสียชีวิตในสงครามไม่ได้ ทั้งคู่จึงล้มป่วยลงในทันที
เดิมทีที่บ้านก็ไม่ได้มั่งมีอยู่แล้ว พอทั้งคู่ล้มป่วยพร้อมกัน เงินในบ้านจึงไม่พอใช้ หลินอวี่เหนียวซึ่งตั้งครรภ์ได้สามเดือนต้องเข้าไปล่าสัตว์ในป่าลึก หาเงินมาซื้อยาให้พวกเขาสองผู้เฒ่า
ก่อนหน้านี้หยวนซิวเรียนอยู่ที่สำนักเรียน แต่เพราะครอบครัวส่งเสียไม่ไหว เขาจึงไม่ได้ไปเรียนมาสามปีเต็ม และก็เป็นอวี่เหนียวที่ล่าสัตว์หาเงินส่งหยวนซิวกลับไปเรียนที่สำนักเรียน
ชิงชิงชอบงานปักผ้า แต่โรงเย็บผ้าในอำเภอรับเพียงเด็กหญิงอายุต่ำกว่าแปดขวบ ทั้งยังต้องเซ็นสัญญาขายตัว อวี่เหนียวจึงนำหนังจิ้งจอกขาวห้าผืนไปแลกกับเถ้าแก่โรงเย็บผ้า เพื่อให้ชิงชิงได้เป็นเด็กฝึกงาน