“แม่ ทำไมแม่ถึงทำตัวแบบนี้ล่ะ! ฉันยังรู้สึกแทนพี่สะใภ้เลย!” จางเหมยหลินสะบัดมือที่แม่จับอยู่ แล้วหันไปพูดกับอู๋อินต่อ
“พิธีกรไลฟ์ ขอโทษนะคะ ฉันเตือนแม่เรื่องนี้หลายครั้งแล้ว แต่จนปัญญาจริง ๆ ยังไงฉันก็คิดว่าเรื่องนี้พี่สะใภ้ไม่มีทางทำแน่ เพราะพี่สะใภ้เป็นคนดีจริง ๆ ค่ะ”
จางเหมยหลินรู้สึกว่าอู๋อินเก่งมาก จึงถามต่อว่า “พิธีกรไลฟ์ คุณต้องทำนายได้แน่ว่าใครคิดจะทำร้ายแม่ฉัน ใช่ไหมคะ?”
“ใช่” อู๋อินคิดในใจว่า จางเหมยหลินเป็นน้องสาวสามีที่รู้จักใช้เหตุผลดีเหมือนกัน
“พวกคุณลองไปดูในตู้ข้างเตียงของพี่ชายคนโตสิ ข้างในมีสัญญาประกันอุบัติเหตุวงเงินสูง ผู้เอาประกันคือพี่ชายคุณ ส่วนผู้ถูกเอาประกันคือแม่ของคุณ”
อู๋อินมองเฉินฟาง “ลูกสะใภ้ของคุณดีกับคุณเพราะกตัญญูจากใจจริง แต่เวลาลูกชายดีกับคุณเป็นครั้งคราว อาจเป็นเพราะจู่ ๆ เกิดรู้สึกผิดขึ้นมา ส่วนคนที่คิดจะเอาชีวิตคุณจริง ๆ ก็คือลูกชายแท้ ๆ ที่ซื้อประกันให้คุณนั่นแหละ”
จางเหมยหลินลงมืออย่างรวดเร็ว พออู๋อินพูดจบ เธอก็รีบพุ่งเข้าไปในห้องของพี่ชายกับพี่สะใภ้ทันที แล้วพบสัญญาประกันที่ระบุชื่อแม่เป็นผู้ถูกเอาประกันอยู่ในลิ้นชักที่สามของตู้ข้างเตียงพี่ชายจริง ๆ
เธอถือสัญญาประกันวิ่งกลับมาที่ห้องนั่งเล่น แล้วโยนมันลงตรงหน้าแม่
“แม่ พี่ชายทำประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคลให้แม่ วงเงินห้าล้าน ชื่อผู้รับผลประโยชน์ในสัญญาคือพี่ชาย! มีเขาคนเดียวด้วย!”
จางเหมยหลินโกรธจนแทบคลั่ง “พี่สะใภ้เป็นคนให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวมาก ของในตู้ข้างเตียงพี่ชายพี่สะใภ้ไม่เคยแตะต้อง เพราะงั้นประกันฉบับนี้พี่ชายต้องแอบซื้อโดยไม่บอกพี่สะใภ้แน่!”