“เขามีลูกชายแค่หลิวไหหมินคนเดียว! ฉันเองก็มีลูกชายแค่หลิวเจอคนเดียวเหมือนกัน! คุณเป็นพ่อของฉันนะ ทำไมถึงช่วยครอบครัวเขามาทำร้ายครอบครัวเราแบบนี้!”
พ่อหลิวใจสลาย “พ่อครับ ผมรู้ว่าพ่อลำเอียง พ่อเอ็นดูลูกชายคนเล็กของพ่อ เขาปากหวาน พูดจาเอาใจเก่ง แต่ผมไม่คิดเลยว่าพ่อจะลำเอียงได้ขนาดนี้!”
“หลานชายคนโตของฉันกำลังจะตายอยู่แล้ว หลิวเจอเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเขา พี่น้องกันก็ต้องช่วยเหลือกัน ให้หลิวเจอช่วยรับเคราะห์แทนเขาสักหน่อยจะเป็นอะไรไป แค่ทำให้หลิวเจอร่างกายอ่อนแออยู่ไม่กี่วันเอง แต่หลานชายคนโตของฉันกำลังจะตายแล้ว ใกล้จะไม่รอดแล้ว!” ปู่หลิวร้อนใจจนแทบทนไม่ไหว “รีบปล่อยน้องชายแกเดี๋ยวนี้!”
อู๋อินเดินออกมาจากห้อง พอได้ยินคำพูดของปู่หลิวก็จิ๊ปาก
“ไม่ได้แค่ทำให้หลิวเจอร่างกายอ่อนแออยู่ไม่กี่วันหรอกค่ะ” อู๋อินพูด “แต่เป็นการให้หลิวเจอตายแทนหลิวไหหมิน ให้หลิวไหหมินสลับเอาชะตาที่เป็นของหลิวเจอไป แล้วหลิวเจอก็ต้องตายแทนหลิวไหหมินค่ะ”
“ถ้าวันนี้หลิวเจอไม่ได้เจอฉัน เขาก็จะมีชีวิตอยู่ไม่ถึงห้าเดือน นี่คือชะตาเดิมของหลิวไหหมิน แต่หลิวไหหมินกลับใช้วิชาชั่วร้ายสลับชะตานั้นให้หลิวเจอ ญาติพี่น้องเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอกนะคะ~”
พูดจบ อู๋อินก็มองครอบครัวอาหลิวแล้วถามว่า “พูดมาเถอะ วิชาชั่วร้ายนี่ได้มาจากไหน”
“คุณหมอเต๋าเรียบร้อยหรือยังคะ” แม่หลิวเผาผมของหลิวเจอเสร็จแล้ว
“เรียบร้อยแล้วค่ะ ของที่หลิวไหหมินขโมยไปจากตัวหลิวเจอ ฉันเอาคืนให้หลิวเจอหมดแล้ว” อู๋อินชี้ไปทางหลิวเจอที่ยกมือถืออยู่ “ดูสิ สีหน้าเขาดีขึ้นหรือยังคะ”