ในร่างของป้าอาหลิวถูกวางผนึกเอาไว้ พลังวิญญาณที่อู๋อินใช้ค้นความทรงจำไปกระทบผนึกเข้า ก่อนที่อู๋อินจะได้ดูความทรงจำของป้าอาหลิวจนจบ วิชาค้นความทรงจำก็ถูกขัดจังหวะเสียก่อน
ตอนอู๋อินร่ายวิชาอีกครั้ง ข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับวิชาชั่วร้ายในความทรงจำของป้าอาหลิวก็หายไปหมดแล้ว ไม่มีอะไรให้ดูอีก
อู๋อินเดินไปที่ห้องของหลิวไหหมิน สภาพของเขาตอนนี้แทบไม่ต่างจากคนใกล้ตาย ไม่ต้องเข้าไปตรวจดูก็รู้ว่าคงเป็นเหมือนป้าอาหลิว
จู่ ๆ เสียงร้องตกใจของพ่อหลิวกับคนอื่น ๆ ก็ดังมาจากห้องรับแขก “คุณหมอเต๋า! คุณหมอเต๋า รีบมาดูเร็วครับ!”
“คุณหมอเต๋า เธอเป็นยังไงบ้างคะ” แม่หลิวตกใจจนเตะพี่สะใภ้ที่ล้มอยู่ข้างเท้าออกไป แล้วรีบหลบไปอยู่หลังสามี
ตอนอู๋อินเข้าไปในห้อง ป้าอาหลิวยังแค่ล้มก้นจ้ำเบ้าอยู่บนพื้น แต่ตอนนี้ผมของเธอกลับขาวโพลน ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย ราวกับแก่ลงยี่สิบปีในพริบตา
“บนโลกนี้ไม่มีของฟรีที่ได้มาโดยไม่ต้องจ่าย และไม่มีวิชาชั่วร้ายใดที่ใช้ได้โดยไม่ต้องแลกด้วยบางสิ่ง”
อู๋อินมองสภาพของป้าอาหลิวกับหลิวไหหมิน แล้วเอ่ยแนะนำอย่างจริงใจอีกครั้ง “เตรียมงานศพให้หลิวไหหมินได้แล้วค่ะ”
อู๋อินกล่าวว่า “ดูจากสภาพของทั้งสองคน พวกเขาคงใช้วิชาชั่วร้ายโดยแลกกับอายุขัยค่ะ”
เพียงแต่ไม่รู้ว่าป้าอาหลิวกับหลิวไหหมินรู้หรือเปล่าว่า การเปลี่ยนดวงและขโมยชะตาของพวกเขาต้องจ่ายค่าตอบแทนอะไร
หลิวเจอคืนโทรศัพท์ให้อู๋อิน แล้วพูดว่า “คุณหมอเต๋า พวกเรากลับกันเถอะครับ”
อู๋อินพยักหน้า เรื่องของหลิวเจอจัดการเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องตุ๊กตาก็หาเบาะแสอื่นไม่ได้ อยู่ที่นี่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์