ประธานเจียงลังเลอยู่ครึ่งนาทีก่อนจะเปิดปากตอบอู๋อิน แล้วบอกวันเกิดเวลาเกิดและดวงชะตาของเจียงหวายตงให้ฟัง
อู๋อินรีบใช้วันเกิดเวลาเกิดและดวงชะตาของเจียงหวายตงมาคำนวณทันที แต่ไม่คิดว่ายิ่งคำนวณก็ยิ่งลึกลงไป ไม่ว่าจะคำนวณอย่างไร ผลทำนายสุดท้ายก็หยุดอยู่ที่คำว่า “ตาย” ทุกครั้ง
สีหน้าของอู๋อินเคร่งเครียดมาก โจวชวีเห็นแล้วก็ใจคอไม่ดี
“คุณหมอเต๋า เปลี่ยนสีหน้าเป็นแบบอื่นได้ไหมครับ เห็นคุณทำหน้าแบบนี้แล้วผมกลัวจริง ๆ” โจวชวีถาม “เพื่อนผมยังช่วยได้ไหมครับ?”
“คนที่อยากมีชีวิต ไม่มีใครที่ฉันช่วยไม่ได้ แต่คนที่อยากตาย ต่อให้ช่วยครั้งนี้ ครั้งหน้าก็ต้องตายอยู่ดี ช่วยครั้งนี้ไปจะมีประโยชน์อะไร?” อู๋อินย้อนถาม ก่อนจะพูดต่อว่า “ความรักของเจียงหวายตงไม่ราบรื่น แถมยังต้องสูญเสียลูกตั้งแต่อายุยังน้อย เขาเป็นฝ่ายไปหาร่างปีศาจนั่นเอง เท่ากับหาเรื่องตายใส่ตัว”
“สมกับเป็นพวกหลอกลวงจริง ๆ! ฉันก็ว่าแล้วว่าโลกนี้จะมีคุณหมอเต๋าที่ไหนกัน! ลูกชายฉันยังไม่ได้แต่งงาน จะมีลูกได้ยังไง? ปากของพวกหลอกลวงอย่างคุณพูดอะไรดี ๆ ไม่เป็นเลย! ไสหัวไป!” ประธานเจียงโมโหจนไล่อู๋อินทันที
“ลูกนอกสมรสที่เกิดจากการตั้งครรภ์ก่อนแต่งก็เป็นลูกเหมือนกันค่ะ! แล้วแม่ของเด็ก ประธานเจียงกับคุณนายเจียงก็รู้จักไม่ใช่หรือคะ?” อู๋อินพูด “ดวงชะตาของเจียงหวายตงยุ่งเหยิงแทบจะเป็นปม เหมือนจะมีแต่เรื่องดี ๆ รอบด้าน แต่ความจริงทุกด้านล้วนเขียนไว้ด้วยคำว่าตาย เขามีดวงชะตาแบบนี้ได้ ก็ต้องขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ที่แสนดีอย่างประธานเจียงกับคุณนายเจียงนี่แหละค่ะ”