ตอนนี้พอเห็นทานฉือ อู๋อินก็มีความสุขเหมือนเห็นเงินของตัวเอง เธอเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วก็วิ่งเหยาะ ๆ ไปหาทานฉือที่กำลังคุยกับหัวหน้าทีมอยู่
“เดี๋ยวช่วยถอนรายได้จากห้องไลฟ์ให้ฉันด้วยนะ แล้วก็เปลี่ยนรายได้วันนี้เป็นเงินสดให้หน่อย ฉันจะไปซื้อของขวัญให้จ้าวอี๋”
อู๋อินคิดออกแล้วว่าจะซื้อของขวัญอะไรให้แก้มอ้วนจ้าวอี๋
ก็ซื้ออุลตร้าแมนที่สูงเท่ากับแก้มอ้วนจ้าวอี๋น่ะสิ
“ได้” ทานฉือส่งข้อความหาเลขา แล้วเก็บโทรศัพท์พลางกวาดตามองอู๋อินตั้งแต่หัวจรดเท้า “บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
อู๋อินเลิกคิ้ว ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วแกว่งไปมา “ก็แค่พวกเก่งแต่ปากน่ะ ฉันไม่เปิดโอกาสให้เขาชักปืนด้วยซ้ำ”
คำพูดอวดดีเสียจนตำรวจหลายคนหลุดหัวเราะ แต่พอมองเฉิงย่งที่ถูกมัดแน่นเหมือนบ๊ะจ่างอยู่ข้าง ๆ แล้วก็ต้องยอมรับว่าสาวน้อยไม่ได้คุยโว เฉิงย่งไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้จับปืนจริง ๆ
คนแจ้งตำรวจคือทานฉือ ส่วนอู๋อินแค่ช่วยให้ข้อมูลเพิ่มเติมอยู่ข้าง ๆ ก็พอ
ส่วนคดีปล้นฆ่าอีกสองคดีที่อู๋อินทำนายว่าเฉิงย่งมีส่วนเกี่ยวข้องนั้น ตำรวจต้องไปค้นหาหลักฐานกันเอง
แต่อย่างน้อยก็มีเป้าหมายแล้ว ทั้งยังชี้แนวทางกว้าง ๆ ให้ด้วย
ทานฉือยังอยู่ข้างใน ส่วนอู๋อินกับเหยียนหมิงก็นั่งพักกันแล้ว
“เมื่อกี้ฉันได้ยินหัวหน้าหน่วยที่นี่บอกว่าจะยื่นขอเงินรางวัลให้เธอด้วย” เหยียนหมิงดีใจแทนอู๋อิน “งั้นที่เธอดูดวงให้เฉิงย่งก็ไม่เสียเปล่าแล้ว”
“มีเรื่องดีแบบนี้ด้วยเหรอ?” อู๋อินดีใจมาก เพราะเธอติดหนี้ทานฉือเกือบสองหมื่น มีรายได้เพิ่มอีกทางก็หมายความว่าจะใช้หนี้ได้เร็วขึ้น