“รถโดยสารประจำทางในชนบทจัดตั้งขึ้นเป็นพิเศษเพื่ออำนวยความสะดวกให้ชาวบ้านในพื้นที่ห่างไกลเดินทาง เป็นนโยบายบริการสาธารณะที่ไม่แสวงหากำไร ดังนั้นอุปกรณ์บนรถจึงค่อนข้างเรียบง่าย ไม่มีการติดตั้งระบบระบุตำแหน่งไว้”
ลวี่เหวินจวินกางเอกสารออกแล้วกล่าวว่า “ในนี้มีรายชื่อคนขับรถโดยสาร รวมถึงรายชื่อคนที่มาแจ้งความในวันนั้นและอาจอยู่บนรถโดยสาร พร้อมข้อมูลส่วนตัวของพวกเขา”
คุณหมอเต๋าหยวนหมิงรับคำต่อว่า “ก่อนหัวหน้าอู๋มา ผมคำนวณดวงของทุกคนในรายชื่อที่มีวันเกิดเวลาเกิดและดวงชะตาแล้ว แต่ดวงของทุกคนล้วนเป็นลางร้ายอย่างยิ่ง”
“ฉันดูคลิปวิดีโอกับรูปถ่ายล่าสุดของพวกเขาแล้ว เห็นว่ากลิ่นอายความตายอยู่บนตัวพวกเขา หมายความว่าในช่วงนี้จะมีเคราะห์ถึงชีวิต” อวี้เสี่ยวหยู่กล่าวต่อ
“ขอดูหน่อย” อู๋อินเปิดเอกสาร สิ่งแรกที่เห็นคือรูปของผู้สูญหายกับคนขับรถโดยสาร
มองแวบเดียวก็เห็นว่าคมหน้าของทุกคนล้วนมีเค้าของการตายที่ไม่สมควรตาย
อู๋อินดูวันเกิดเวลาเกิดและดวงชะตาของคนขับรถโดยสาร ก่อนสงบจิตคำนวณดวงอีกครั้ง
จากนั้นเธอก็ส่ายหน้า “ตอนนี้คนยังไม่ตาย แถมยังอยู่ในภูเขาด้วย แต่ถ้าจะรู้ให้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ก็ต้องไปดูที่เกิดเหตุ”
ข้อมูลที่ได้จากการคำนวณมีข้อจำกัด อู๋อินคำนวณได้ว่าคนยังไม่ตาย และพอจะระบุทิศทางคร่าว ๆ ได้
“จากดวงที่ฉันคำนวณได้ เหมือนคนพวกนั้นจะเจอเรื่องเหนือธรรมชาติ ฉันต้องไปดูสถานที่เกิดเหตุเอง” อู๋อินพูดพลางลุกขึ้นยืน สะพายกระเป๋าขึ้นไหล่