ผู้ติดตามที่กดติดตามแล้ว: อ๋อ ใช่แล้ว ที่พิธีกรไลฟ์บอกว่าเว่ยเชิ่นเป็นคนใจอ่อนน่ะพูดถูก สมัยเรียนมัธยมปลาย ในห้องเรามีนักเรียนยากจนอยู่คนหนึ่ง วันนั้นเขาเผลอทำคอมพิวเตอร์ของเว่ยเชิ่นพัง ตกใจจนร้องไห้โฮ แต่เว่ยเชิ่นกลับเป็นฝ่ายปลอบว่าไม่เป็นไร ยังไงเขาก็ตั้งใจจะเปลี่ยนเครื่องใหม่อยู่แล้ว
อู๋อินพยักหน้า “ทุกคนไม่ต้องเสียอารมณ์กับเรื่องพวกนี้นะ รอดูเถอะ อีกไม่นานจะมีข่าวที่น่าตะลึงกว่านี้ให้ได้เห็น”
อู๋อินพูดจบ กำลังจะสุ่มแจกถุงดวงอีกใบ จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากคุณปู่จ้าว
“วันนี้ดูดวงแค่นี้ก่อนนะ มีสายเข้า บ๊ายบาย” อู๋อินรีบบอกชาวเน็ตในห้องไลฟ์ ก่อนจะออกจากไลฟ์แล้วรับสายคุณปู่จ้าวทันที
“ฮัลโหล คุณลุงจ้าว” อู๋อินถาม “มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“ตอนนี้ว่างไหม ถ้าว่างก็แวะมาที่สำนักงานหน่อย มาทำความรู้จักกับลูกน้องของคุณ แล้วก็ฟังเรื่องงานแรกที่สำนักงานได้รับหลังจากก่อตั้งด้วย”
“เดี๋ยวฉันไปถึงค่ะ” อู๋อินวางสายแล้วรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า สะพายกระเป๋า พอไปถึงห้องนั่งเล่นก็เห็นทานฉือกับเว่ยเชิ่นอยู่ที่นั่นด้วย
“ทานฉือ ฉันจะไปที่สำนักงานแล้วนะ เหมือนจะมีงานเข้ามา” อู๋อินบอกทานฉือ
“หยิบของกินใส่กระเป๋าไปหน่อย เผื่อยุ่งจนไม่มีเวลาไปกินข้าว จะได้มีอะไรรองท้องบ้าง” ทานฉือสั่งเว่ยเชิ่น “ข้างครัวมีประตูซ่อนอยู่ ผลักเข้าไปจะเป็นห้องเก็บขนม ไปหยิบออกมาให้อู๋อินเอาไปด้วยหน่อย”