บัตรประจำตัวของอู๋อินถูกกางออก เธอถือมันไว้ในมือแล้วแกว่งเบา ๆ สายตาของเฉิงเจิ้งหงกับอีกสองคนจับจ้องบัตรใบนั้น สีหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ทำไมถึงเป็นแกได้? ทำไมถึงเป็นแก!” เฉิงเจิ้งหงคำราม “ลูกอกตัญญูอย่างแก! ตอนนั้นไม่น่าให้แม่แกคลอดแกออกมาเลย! คลอดออกมาแล้วก็ควรบีบคอให้ตายไปซะ! ยังดีกว่าปล่อยให้แกมาฆ่าพ่อในวันนี้! ฉันเป็นพ่อแกนะ! แกกลับวางแผนเล่นงานฉันแบบนี้!”
ในที่สุดเฉิงเจิ้งหงก็เข้าใจแล้วว่า เรื่องที่ผู้จัดงานเห็นแววในตัวเฉิงอี้หนิง เลยอยากเชิญเขากับหลิวจินเหมย์มาร่วมงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่นี้นั้น...
แท้จริงแล้วนี่คืองานเลี้ยงสังหารที่จัดขึ้นเพื่อเล่นงานครอบครัวของเขาทั้งหมด!
ในสายตาของเขา ไช่เซียงเป็นแค่ผู้หญิงโง่ ๆ ที่หลอกได้ง่าย จนเขาไม่เคยเห็นตระกูลไช่อยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ
สำหรับเขา ทุกคนในตระกูลไช่ก็เหมือนไช่เซียง เป็นพวกซื่อบริสุทธิ์จนเกินไป
แม้แต่ลูกสาวที่ไช่เซียงคลอดออกมาก็ไม่ต่างกัน!
แล้วต่อให้เธอเรียนเก่งมาตั้งแต่เด็กจะทำไม? สุดท้ายก็ยังถูกเขากุมไว้ในมือมาตั้งแต่เด็กอยู่ดี!
เธอเป็นลูกที่เขาให้กำเนิด สิ่งของของเธอก็ย่อมเป็นของเขา!
เขาไม่ได้ขาดลูกสาวสักหน่อย ถ้าคนนี้ไม่เชื่อฟัง ก็เปลี่ยนเอาคนที่เชื่อฟังมาเป็นเฉิงอี้หนิงแทนก็พอ
เฉิงเจิ้งหงคิดว่าแผนนี้ไร้ช่องโหว่ เขาเป็นพ่อของเฉิงอี้หนิง แม้แต่ตัวเขาเองยังยืนยันว่าลูกสาวที่อยู่ข้างกายตอนนี้คือเฉิงอี้หนิง แล้วคนบนโลกนี้จะมีใครสงสัยได้อย่างไรว่าเฉิงอี้หนิงเป็นตัวปลอม?
นี่คือหนึ่งในสองแผนที่เฉิงเจิ้งหงภูมิใจที่สุดในชีวิต แต่เขาไม่คิดเลยว่าสุดท้ายแผนนี้จะพังเพราะเฉิงอี้หนิงอีกจนได้