บทที่ 2 ท่านพ่อจอมฉ้อฉลกู้เต๋อไป๋
พี่น้องคู่นี้จ้องตากันผ่านฟองหัวใจสีชมพูที่ลอยอยู่กลางอากาศ
ภายในห้องเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มหมุดตก
นอกหน้าต่าง บนต้นไห่ถัง นกกระจอกสองตัวกำลังทะเลาะกันแย่งหนอน ส่งเสียง "จิ๊บ ๆ" ใสแจ๋ว ยิ่งทวีความแปลกแยกในห้องที่เงียบเชียบนี้
กู้หมิงหลี่ถอนหายใจอย่างหนักหน่วง
"ข้าผู้นี้เป็นถึงศาสตราจารย์เต็มขั้นแห่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีชั้นนำสมัยใหม่ ผู้เชี่ยวชาญหลังปริญญาเอกสองสาขาทั้งวิศวกรรมชลประทานและวิศวกรรมเครื่องกล ชายผู้คลุกคลีอยู่กับไซต์ก่อสร้างและห้องทดลองมาตลอด"
เขาหันมองกู้หมิงเยว่ ดวงตาเผยความอ่อนล้าและสิ้นท่าราวกับผ่านโลกมามากมาย
"ระบบบ้า ๆ นี่ กลับบังคับให้ข้าไป... ลวง! สังหาร! ทรราช!!"
กู้หมิงเยว่นิ่งไปสองวินาที ก่อนจะใช้สัญชาตญาณประเมินความเสี่ยงของนักการค้า เอ่ยถามคำถามที่สำคัญที่สุด
"ท่านพี่ ถ้าสามวันหลังจากนี้ท่านปีนขึ้นแท่นบรรทมไม่สำเร็จ โทษของการล้มเหลวคืออะไร"
กู้หมิงหลี่ได้ยินคำถามนี้ ราวกับพลังเฮือกสุดท้ายในร่างถูกสูบสลายไปจนสิ้น
เขาหลับตา เงยหน้าขึ้นอย่างสิ้นหวัง ก่อนจะเปล่งคำพูดสองคำออกมาอย่างไร้วิญญาณ
"ตอนซะ แล้วโยนเข้าวังเย็น"
บรรยากาศเงียบงันอีกครั้งเป็นเวลาห้าวินาทีเต็ม
จากนั้น...
"พรืด～～ฮ่า ๆๆๆๆๆๆ สวรรค์!!"
กู้หมิงเยว่ล้มฟุบลงบนเตียงอ่อนบุหนังจิ้งจอก ทุบเตียงอย่างบ้าคลั่ง
ปล่อยเสียงหัวเราะอย่างบ้าบิ่นไร้ความปรานี
กู้หมิงหลี่เดือดดาลสุดขีด กระโดดด่าทออยู่กับที่
"กู้หมิงเยว่เจ้ามีหัวใจไหม!! พี่ชายเจ้ากำลังจะเข้าวังเย็นเป็นขันทีแล้วยังหัวเราะออกมาได้อีก!!!"
"ข้าเกรงว่า... ฮ่า ๆๆๆ... โทษทีนะท่านพี่ ข้ามิได้ตั้งใจ... อ้า ฮ่า ๆ!"
กู้หมิงเยว่หัวเราะจนน้ำตาไหลพราก
พี่ชายนางถลึงตาใส่!
"กระแอม แค่ก ๆ!"
กู้หมิงเยว่รีบกระแอมกระแอมอย่างแรงกล้า เช็ดน้ำตาหัวเราะที่มุมตา บังคับตนให้เรียกสติกลับคืนมา
"ท่านพี่ พวกเราควรมองในแง่ดี อย่างน้อยตอนนี้เราก็แบ่งปันข่าวกรองกันแล้ว"
กู้หมิงเยว่นั่งขัดสมาธิ วางท่าประดุจเรียกประชุมผู้ถือหุ้น เริ่มวิเคราะห์
"สรุปว่า ระบบของท่านพี่คือวังหลังสีชมพู ของข้าคือเทพแห่งการใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย"
"ข้าต้องคิดทุกวิธีทางเพื่อผลาญคลังสมบัติของท่านพ่อจอมฉ้อฉลให้หมดสิ้น"
"ส่วนท่าน ต้องเบียดแซงสาวงามสามพันในวังหลังให้สำเร็จ ขึ้นเป็นที่หนึ่งสุดในดวงใจฮ่องเต้"
"พวกเราคนหนึ่งรับผิดชอบด้านกายภาพเพื่อเพิ่มความพึงพอใจฮ่องเต้ อีกคนรับผิดชอบด้านจิตวิญญาณเพื่อเพิ่มความพึงพอใจฮ่องเต้"
"ขอเพียงพวกเรารวบรวมเงื่อนไขผ่านด่านได้ครบ ก็จะได้ทะลุมิติกลับยุคปัจจุบันไปพร้อมกัน!"
คนทั้งคู่พร้อมใจกันเงยหน้าทำมุมสี่สิบห้าองศามองภาพวาดสีทองคำ "ฮกซกซวงเฉวียน" บนเพดาน เปล่งถอนหายใจยาวพร้อมกันว่า
"เฮ้อ～～การเริ่มต้นครั้งนี้ ช่างพิสดารเหลือเชื่อจริงหนอ!"
ทันใดนั้น ทางเดินนอกประตูพลันดังแว่วเสียงฝีเท้าร้อนรนและรีบเร่ง
ปะปนด้วยเสียงหยกกระทบดังกรุ๋งกริ๋ง
"แกร๊ก" เสียงประตูดังขึ้นอีกครั้ง มีคนผลักเข้ามา
"เยว่เอ๋อร์! หลี่เอ๋อร์! ดวงใจของพ่อ พวกเจ้าอยู่ด้วยกันรึ?!"
ชายวัยกลางคนหน้าตาขาวสะอาด ดูแลผิวพรรณดี สวมชุดขุนนางปักลายกระเรียนม่วง บัดนี้กลับร้อนรนจนเหงื่อท่วมหัว พุ่งตัวเข้ามาคล้ายลูกบอลที่มีชีวิต
ผู้นี้คือมหาเศรษฐีหมายเลขหนึ่งแห่งแคว้นต้ายง บิดาแท้ ๆ ของพวกเขา อัครเสนาบดีฝ่ายขวา กู้เต๋อไป๋ นั่นเอง
ทันใดนั้น สุนัขจิ้งจอกเฒ่าผู้กุมอำนาจราชสำนักผู้นี้ กลับมีท่าทีเหมือนขโมย คอยสอดส่องมองไปมาทั้งสองฟากทางเดินนอกประตู
เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครเดินผ่านไปมา จึงปิดประตูห้องอย่างระมัดระวังยิ่ง
แล้วลงกลอนประตูอย่างประสาท
เสร็จสิ้นการป้องกันอย่างแน่นหนาชุดนี้ กู้เต๋อไป๋จึงหันกลับมา
เมื่อเขาเห็นภาพภายในห้องชัดเจน ก็ตะลึงงัน
บุตรสาวสุดที่รักของตน ผมเผ้ารุงรังนั่งเหม่อบนเตียง
ส่วนบุตรชายที่ปกติซื่อทื่อ จืดชืด กลับนั่งกองกับพื้นเบาะ ท่าทางไร้วิญญาณ กุมท้อง
เด็กดีทั้งสองที่ควรได้รับความผาสุกสมบูรณ์ บัดนี้กลับมีสีหน้าหมองหม่นประหนึ่ง "เบื่อหน่ายโลกมนุษย์ ไร้สิ้นหนทาง รอวันตาย"
หัวใจกู้เต๋อไป๋พลันหดรัด จุกอก นึกว่าลูก ๆ ได้ยินข่าวลือร้ายจากภายนอก ดวงตาชราพลันแดงก่ำ น้ำตาแทบจะร่วงหล่นในทันใด
เขาก้าวพรวดสามก้าวในหนึ่งก้าวพุ่งเข้าไป
โอบบ่ากู้หมิงหลี่ไว้ แล้วลูบศีรษะกู้หมิงเยว่อย่างรักใคร่
ลดเสียงทุ้มลง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความมั่นอกมั่นใจและความรักอย่างล้นพ้น
"โอ๋ย ดวงใจของพ่อ! อย่ากลัว!! อย่ากลัว!!"
"พ่อผิดเอง เมื่อคืนปากพล่อย ทำพวกเจ้าได้ยินข่าวว่ากรมตรวจการจะมาตรวจบัญชี ตกใจใช่ไหม"
กู้หมิงเยว่กับกู้หมิงหลี่หันมามองเขาอย่างงุนงง
กู้เต๋อไป๋ทบหน้าอก ไขมันบนใบหน้าสั่นระริก ดวงตาเปล่งประกายเจ้าเล่ห์แบบ "มืออาชีพด้านการฉ้อราษฎร์"
"วางใจ! เก็บหัวใจใส่ท้องไว้! พ่อคลุกคลีอยู่ในราชการมาหลายปี คิดว่าพ่อกินแต่ผักรึ?!"
"เงินบรรเทาอุทกภัยเจียงโจวแสนตำลึงคราวนี้ พ่อให้คนขนย้ายไปตั้งแต่เมื่อคืนนานแล้ว!"
"สมุดบัญชีปิดงำไร้ที่ติ เงินซ่อนไว้ในมุมลับสุดยอด กระทั่งสุนัขยังหาไม่พบ!"
เขาเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ
"อีกไม่กี่วัน พวกสารเลวกรมตรวจการมาตรวจ ครอบครัวเราย่อมใสสะอาด บริสุทธิ์ผุดผ่อง!"
"ต่อให้ต้องแบกเงินลงโลง พ่อก็จะไม่ยอมให้พวกมันสืบพบแม้แต่น้อย ไม่ยอมให้ใครมาบั่นคอลูกน้อยน่ารักทั้งสองของพ่อเด็ดขาด!"
"………………"
ฟังคำประกาศความรักของพ่อที่ "ซาบซึ้งหัวใจ" นี้แล้ว
กู้หมิงเยว่ที่ต้องผลาญเงินนี้ถึงจะรอดชีวิต สูดหายใจเยือกเย็นเข้าปอด
ตาพร่าไปชั่วขณะ แทบจะสลบไปตรงนั้น
ท่านพ่อ! ท่านซ่อนเงินจนสุนัขยังหาไม่พบ แล้วข้าจะทำอย่างไรจึงจะผลาญมันได้เล่า?!!!
สวรรค์ทำลายข้า!!!