“สหายโหย่วเต๋อ สวัสดีครับ ผมชื่ออี้จงไห่ เป็นช่างระดับ 8 ในแผนกช่างเครื่องของโรงงานเหล็กหงซิง แล้วก็เป็นผู้ประสานงานระหว่างคนในลานบ้านกับสำนักงานเขตด้วย คนในลานบ้านส่วนใหญ่เรียกผมว่าคุณลุงใหญ่” อี้จงไห่ยื่นมือออกมา พลางกล่าวอย่างกระตือรือร้น
“โห คุณลุงใหญ่ ไอ้หมอนี่คนเดียวครองห้องสามห้องในลานตะวันตกเลยเหรอ?”
ทันใดนั้น เสียงหาเรื่องก็ดังมาจากทางห้องหลักของลานกลาง ทำให้ทั้งสามคนหันไปมองพร้อมกัน
ชายคนนั้นจ้องจางโหย่วเต๋อ พลางยิ้มเยาะ “ไอ้หนู แกให้สินบนแซ่สวีจากแผนกจัดสรรที่พักไปเท่าไรล่ะ? ถึงได้ช่วยแกขนาดนี้ แบ่งห้องให้ตั้งสามห้องในคราวเดียว เป็นหัวหน้าคนมันดีแบบนี้นี่เอง ได้กินได้ครองมากกว่าคนอื่น!”
สีหน้าจางโหย่วเต๋อมืดครึ้มลงทันที เขากำลังจะโต้กลับ แต่จู่ ๆ ก็เห็นข้อมูลที่แสดงอยู่เหนือศีรษะอีกฝ่าย
【เหออวี่จู้: หมาขี้ประจบขั้นสุด】
【หน้าตาขี้เหร่แต่ดันคิดว่าตัวเองหล่อ มีใจแต่ไม่กล้าลงมือ หลงใหลหญิงม่ายอย่างผิดปกติราวกับถ่ายทอดทางพันธุกรรม คนอื่นเรียกเขาว่า “เสาจื่อ”】
【ความยากในการฝึกให้เชื่อง: 5 ดาว】
【ระดับการฝึกให้เชื่อง: 0】
【รางวัลพื้นฐานจากการฝึกให้เชื่อง: 10000 คะแนนฝึกสัตว์】
ให้ตายสิ สัตว์กลายพันธุ์ระดับ 5 ดาวอีกตัวแล้ว! เพลิงโทสะในใจจางโหย่วเต๋อมอดลงไปครึ่งหนึ่งทันที
เห็นสีหน้าจางโหย่วเต๋อไม่สู้ดี อี้จงไห่ก็รีบช่วยไกล่เกลี่ย “จู้จื่อ อย่าพูดเหลวไหล หัวหน้าสวีต้องมีเหตุผลของเขาถึงได้จัดสรรห้องแบบนั้น
มาพอดีเลย ช่วยไปบอกเหล่าหลิวที่ลานหลังให้มาประชุมที”
“อะไรกัน ๆ? พวกคุณคุยอะไรกันอยู่?”
ขณะนั้นเอง หญิงสาวรูปร่างอรชรคนหนึ่งเดินมาจากฝั่งตรงข้าม ทำให้เสาจื่อที่กำลังจะไปเรียกคนที่ลานหลังหยุดฝีเท้า
【ฉินหวยหรู: บัวขาวดูดเลือด】
【หญิงม่ายแสนสวยและขยันขันแข็ง ภายนอกดูอ่อนแอ แต่ความจริงฉลาดและเห็นแก่ประโยชน์ตนเอง หลังสามีเสียชีวิตก็ถูกคนคุกคามเพราะความงามมาโดยตลอด ในใจโหยหาความรักครั้งใหม่แต่ก็กลัวคำนินทา เป็นคนที่มีความขัดแย้งในตัวสูง】
【ความยากในการฝึกให้เชื่อง: 3 ดาว】
【ระดับการฝึกให้เชื่อง: 0】
【รางวัลพื้นฐานจากการฝึกให้เชื่อง: 100 คะแนนฝึกสัตว์】
เมื่อเห็นข้อมูลแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง จางโหย่วเต๋อก็ชินชาจนไม่รู้สึกอะไรแล้ว
สมกับเป็นจุดรวมสัตว์หายากที่ซ่อนอยู่จริง ๆ มีสัตว์กลายพันธุ์เยอะขนาดนี้
“พี่ฉิน”
“จู้จื่อ”
ฉินหวยหรูยิ้มพลางพยักหน้าให้เสาจื่อ
“หวยหรู มาพอดีเลย ผมจะแนะนำให้รู้จัก นี่คือสหายจางโหย่วเต๋อ เพื่อนบ้านคนใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาในลานบ้านเรา”
“โหย่วเต๋อ นี่คือสหายฉินหวยหรู เธอเป็นคนในลานบ้านเรา สามีเธอประสบอุบัติเหตุเมื่อปีที่แล้ว ตอนนี้ต้องทำงานหาเลี้ยงลูกสามคนกับแม่สามีตามลำพังที่โรงงานเหล็ก ชีวิตลำบากมากจริง ๆ
โหย่วเต๋อเป็นถึงหัวหน้า ต่อไปถ้าช่วยครอบครัวเธอได้ ก็ช่วยสักหน่อยนะ!”
“คุณลุงใหญ่ไม่ต้องห่วงครับ ผู้หญิงดี ๆ ที่เข้มแข็งไม่ย่อท้ออย่างสหายฉินหวยหรู ถ้าช่วยได้ ผมช่วยแน่นอน!” จางโหย่วเต๋อตบอกให้คำมั่น
อี้จงไห่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ
ฉินหวยหรูเงยหน้าลอบมองจางโหย่วเต๋อแวบหนึ่ง แล้วรู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วขึ้นทันที
สำหรับผู้หญิงที่ผ่านโลกมามากแล้ว จางโหย่วเต๋อมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างร้ายกาจจริง ๆ
เขาตัวสูงใหญ่ รูปร่างกำยำ ใบหน้าคมเข้ม เอวสอบแขนแข็งแรง คีบบุหรี่ที่เหลืออยู่ครึ่งมวนไว้ ทั้งตัวแผ่กลิ่นอายความเป็นชายเต็มเปี่ยม
“สหายโหย่วเต๋อ งั้นพี่ฉินขอขอบคุณไว้ก่อนนะจ๊ะ” ฉินหวยหรูพูดกับจางโหย่วเต๋อ พลางหน้าแดงระเรื่อ
“พี่ฉินเหรอ? ไม่แน่หรอกครับ สหายฉินหวยหรูเกิดปีไหนหรือครับ? ผมเกิดปี 1934”
“ปี 1934 เหรอ? งั้นพี่แก่กว่าหนึ่งปี พี่เกิดปี 1933”
“ปี 1933 เหรอครับ?”
จางโหย่วเต๋อแสร้งทำเป็นประหลาดใจ “ดูไม่ออกเลยครับ ผมนึกว่าพี่ฉินอายุน้อยกว่าผมเสียอีก!”
“ฮ่า ๆ จะเป็นไปได้ยังไง พี่เป็นหญิงแก่ที่มีลูกตั้งสามคนแล้วนะ” แม้ฉินหวยหรูจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจกลับหวานชื่นราวกับได้กินน้ำผึ้ง
ไม่นานนัก ผู้คนจากลานหน้าและลานหลังก็ทยอยกันมา
จางโหย่วเต๋อกับฉินหวยหรูช่วยกันยกโต๊ะสี่เหลี่ยมหนึ่งตัวกับม้านั่งยาวหลายตัวออกมาจากบ้านอี้จงไห่ แล้วจัดวางไว้กลางลาน
ไม่นาน สถานที่ประชุมแบบเรียบง่ายก็จัดเตรียมเสร็จ
เมื่อคนเริ่มมากขึ้น จางโหย่วเต๋อก็หาที่ยืนค่อนไปทางริม ๆ จะได้มองเห็นทั่วทั้งงานโดยไม่เด่นเกินไป
ระหว่างที่สายตากวาดมองฝูงชน เขาก็เห็นข้อมูลแจ้งเตือนชุดหนึ่งปรากฏขึ้นอีกครั้ง
【สวีต้าม่าว: หมาป่ากลางเขาจอมเจ้าเล่ห์】
【เห็นแก่ตัวและเจ้าเล่ห์ แค้นฝังใจ ชอบดูทิศทางลมแล้วเปลี่ยนข้าง ยุแยงให้คนแตกคอกัน มีทั้งใจและความกล้าหื่น】
【ความยากในการฝึกให้เชื่อง: 4 ดาว】
【ระดับการฝึกให้เชื่อง: 0】
【รางวัลพื้นฐานจากการฝึกให้เชื่อง: 1000 คะแนนฝึกสัตว์】
……
【โหลวเสี่ยวเอ๋อ: เสี่ยวเอ๋อจอมซื่อ】
【จิตใจดี มีน้ำใจ กล้ารักกล้าเกลียด ไม่ค่อยมีเล่ห์เหลี่ยม จึงถูกหลอกใช้ได้ง่าย】
【ความยากในการฝึกให้เชื่อง: 3 ดาว】
【ระดับการฝึกให้เชื่อง: 0】
【รางวัลพื้นฐานจากการฝึกให้เชื่อง: 100 คะแนนฝึกสัตว์】
……
【เจี่ยเกิง: หมาป่าอกตัญญูไร้หัวใจ】
【ขี้เกียจสันหลังยาว ชอบลักเล็กขโมยน้อย อดทนเก็บซ่อนความรู้สึกและตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นได้เก่ง มีโชคชะตาหนุนหลังอย่างประหลาดในลานบ้านเลขที่ 95】
【ความยากในการฝึกให้เชื่อง: 5 ดาว】
【ระดับการฝึกให้เชื่อง: 0】
【รางวัลพื้นฐานจากการฝึกให้เชื่อง: 10000 คะแนนฝึกสัตว์】
……
【หลิวไห่จง: หมาป่าเจ็ดตัวผู้คลั่งตำแหน่ง】
【รักหน้ารักตา ชอบโอ้อวด วางอำนาจและเอาแต่ใจ ใช้ไม้เรียวอบรมลูกเป็นประจำ หมกมุ่นกับการได้เป็นข้าราชการอย่างหนัก】
【ความยากในการฝึกให้เชื่อง: 4 ดาว】
【ระดับการฝึกให้เชื่อง: 0】
【รางวัลพื้นฐานจากการฝึกให้เชื่อง: 1000 คะแนนฝึกสัตว์】
……
【เจี่ยจางซื่อ: หมูผีดิบสายมนตร์ดำ】
【ปากจัดเอาแต่ใจ ขี้เกียจสันหลังยาว เชี่ยวชาญการโวยวายดิ้นพราดและใช้ศีลธรรมบีบบังคับ มีความสามารถพิเศษในการรับมือกับบัวขาวดูดเลือดและเทพสูงสุดจอมปลอมคุณธรรม】
【ความยากในการฝึกให้เชื่อง: 5 ดาว】
【ระดับการฝึกให้เชื่อง: 0】
【รางวัลพื้นฐานจากการฝึกให้เชื่อง: 10000 คะแนนฝึกสัตว์】
……
รวยแล้ว! รวยแล้ว!
ในลานบ้านนี้มีสัตว์กลายพันธุ์ตั้งเยอะ แค่ฝึกให้เชื่องสักตัวสองตัว ก็ทะยานขึ้นฟ้าได้แล้วไม่ใช่หรือไง!
พอคิดถึงตรงนี้ มุมปากของจางโหย่วเต๋อก็ยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
หลิวไห่จงกวาดตามองผู้คน พอเห็นจางโหย่วเต๋ออยู่ในฝูงชนก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหา “สวัสดีครับหัวหน้าจาง ผมหลิวไห่จง เป็นผู้ดูแลลานบ้านของเรา ตำแหน่งคุณลุงรอง ทั้งยังเป็นช่างระดับ 7 ในแผนกช่างตีเหล็กของโรงงานเราด้วยครับ”
จางโหย่วเต๋อยื่นมือไปจับอย่างกระตือรือร้น พลางยิ้มตอบ “สวัสดีครับคุณลุงรอง ต่อไปต้องฝากตัวให้ช่วยดูแลกันด้วยนะครับ”
“ฮ่า ๆ ได้เลย ๆ!”
จางโหย่วเต๋อให้เกียรติเขาถึงขนาดนี้ หลิวไห่จงจึงดีใจสุด ๆ เขาชี้ไปยังที่ว่างข้างโต๊ะ “หัวหน้าจาง ยืนอยู่ไกลขนาดนั้นทำไมครับ มา ๆ ไปนั่งด้านหน้ากัน”
ชั่วพริบตา สายตาของทุกคนรอบข้างก็พากันจับจ้องมาที่จางโหย่วเต๋อ เขาโบกมือปฏิเสธ “คุณลุงรองเกรงใจแล้วครับ นี่เป็นการประชุมใหญ่ของคนทั้งลาน ผมก็เป็นแค่ผู้อยู่อาศัยธรรมดาคนหนึ่ง ยืนเหมือนทุกคนก็พอครับ
ผมได้ยินมาว่าปกติการประชุมใหญ่ของลานบ้านจะให้ผู้ดูแลทั้งสามคนเป็นประธาน ผมนั่งฟังอย่างสงบก็พอแล้วครับ”
คำพูดของจางโหย่วเต๋อทั้งถ่อมตัวและให้เกียรติผู้ดูแลทั้งสามอย่างเต็มที่ ไม่ใช่แค่หลิวไห่จงเท่านั้น แม้แต่เหยียนปู้กุ้ยกับอี้จงไห่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยังอดพยักหน้าตามไม่ได้
“เงียบหน่อย! ทุกคนเงียบ! การประชุมใหญ่ของลานบ้านวันนี้เริ่มขึ้นแล้ว!”
อี้จงไห่ใช้กระบอกเคลือบในมือเคาะโต๊ะสองสามครั้ง ลานบ้านก็พลันเงียบลง