เมื่อเดินเข้าไปในตรอกเล็ก ๆ เหวินเซี่ยงเจี๋ยก็เห็นภาพเหตุอาชญากรรมเข้าเต็มตา
คนสวมหน้ากากหลายคนกำลังยัดคนผู้หนึ่งใส่กระสอบเพื่อจับตัวไป
พอได้ยินเสียงฝีเท้าของเหวินเซี่ยงเจี๋ย คนสวมหน้ากากเหล่านั้นก็หันมามอง ท่ามกลางพวกเขามีคนหนึ่งที่แอบอู้อยู่ตรงมุมตรอก เพียงยกมือสองข้างโบกไปมาในอากาศทำทีเป็นทำงาน พอดวงตาที่โผล่พ้นหน้ากากเห็นเหวินเซี่ยงเจี๋ย แววตาก็พลันเปล่งประกายตื่นเต้นดีใจ
“โห คึกคักกันน่าดูนะ ซื้อเนื้อย่างแล้วยังมีละครสั้นให้กินแกล้มอีกด้วยหรือ?” เหวินเซี่ยงเจี๋ยกอดอก มองภาพตรงหน้าด้วยความสนใจ
คนสวมหน้ากากคนหนึ่งถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เจ้าหอคนใหม่แห่งหอประลอง เหวินเซี่ยงเจี๋ย?”
“องค์กรรับจ้างแย่งการ์ดเดลิเวอรีหรือ?” เหวินเซี่ยงเจี๋ยถามกลับ
มุมปากของคนสวมหน้ากากกระตุกอยู่ใต้ผ้าคลุมหน้า
ชื่อองค์กรของพวกเขาคือรัตติกาลต่างหากล่ะ!
ถึงงานที่ทำจะเป็นการรับจ้างแย่งการ์ดจริง ๆ แต่พอถูกเรียกแบบนั้น เขาก็รู้สึกอับอายเหมือนถูกกระชากผ้าปิดบังออกไป
ตามที่หวังจื่อเจินบอก องค์กรรัตติกาลแห่งนี้รับจ้างแย่งการ์ด พวกเขาจะทำตามความต้องการของลูกค้า ใช้วิธีต่าง ๆ หลอกล่อเป้าหมายให้ไปยังเขตปลอดภัยอย่างย่านร้านค้า จากนั้นก็จับตัวไปยังเขตอันตรายอย่างหอประลอง แล้วบังคับให้ต่อสู้ ก่อนชิงการ์ดของอีกฝ่ายมา
ความคิดแบบนี้ สมกับเป็นองค์กรผิดกฎหมายจริง ๆ