เมื่อจับได้ถึงอารมณ์ซับซ้อนที่ผสมปนเประหว่างความโกรธและความสะใจ ซึ่งวาบผ่านดวงตาของจี้เฉินอวี่ เหวินเซี่ยงเจี๋ยก็เข้าใจทันที
สมแล้วที่จี้เฉินอวี่เกี่ยวข้องกับตระกูลหลินอย่างแยกไม่ออก
สิ่งเดียวที่เหวินเซี่ยงเจี๋ยต้องการรู้จากจี้เฉินอวี่ก็คือเรื่องนี้ ส่วนความแค้นรักชังระหว่างเขากับตระกูลหลิน นางคร้านจะสนใจ
“นักเรียนเหวินเซี่ยงเจี๋ย ระหว่างเรามีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันหรือเปล่า ฉัน...”
จี้เฉินอวี่รีบร้อนอยากอธิบายบางอย่าง ทว่าเหวินเซี่ยงเจี๋ยกลับยกมือทำท่าห้ามอย่างไม่สบอารมณ์
“ไม่ต้องอธิบาย ฉันขี้เกียจฟัง” นางเผยรอยยิ้มร้ายกาจให้จี้เฉินอวี่ “เก็บคำอธิบายของนายไว้พูดกับเว่ยจื่อเฉิงเถอะ ถึงฉันจะรู้สึกว่าเขาก็คงไม่ฟังเหมือนกัน”
รูม่านตาของจี้เฉินอวี่หดเล็กลงฉับพลัน
เหวินเซี่ยงเจี๋ยรู้แล้วว่าเขาลงมือกับเว่ยจื่อเฉิง!
เป็นไปได้ยังไง ตอนที่เขาใช้พรสวรรค์กับเว่ยจื่อเฉิง ชัด ๆ ว่ามีแค่เขากับเว่ยจื่อเฉิงอยู่ด้วยกันสองคน
แม้แต่เว่ยจื่อเฉิงเองยังไม่รู้ตัวว่าเขาใช้พรสวรรค์ใส่ แล้วเหวินเซี่ยงเจี๋ยรู้ได้ยังไง?!
ก่อนหน้านี้จี้เฉินอวี่คิดว่าเหวินเซี่ยงเจี๋ยก็แค่คนโชคดีที่ได้ความสามารถพิเศษมา ส่วนความรู้สึกที่เขามีต่อนางก็มีเพียงความริษยาและความเกลียดชัง
แต่ในชั่วขณะนี้ เมื่อมองรอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าของเหวินเซี่ยงเจี๋ย จี้เฉินอวี่กลับรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจเป็นครั้งแรก
ในเมื่อยืนยันแล้วว่าจี้เฉินอวี่เป็นศัตรูของนางอย่างแน่นอน เหวินเซี่ยงเจี๋ยย่อมไม่ปล่อยให้เขาพัฒนาต่อไปตามใจชอบ
