เรื่องราชวงศ์จินเผิงไม่ได้เกี่ยวข้องกับถังอวี้และฮวาหม่านโหลวมากนัก พวกเขาเพียงได้ฟังเรื่องราวเรื่องหนึ่งเท่านั้น
ลู่เสี่ยวเฟิ่งอยู่ต่ออีกหลายวันก่อนจะจากไป จนกระทั่งถึงวันแต่งงานของทั้งสอง เขาจึงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
“นี่คือไข่มุกราตรีที่ฉันลำบากลำบนตามหามา มอบให้พวกคุณเป็นของขวัญแต่งงาน”
“ที่แท้สองเดือนที่ผ่านมา นายออกไปเตรียมของขวัญแต่งงานให้พวกเราเหรอ?”
ถังอวี้ยิ้มพลางหยอกล้อ ลู่เสี่ยวเฟิ่งพยักหน้า
“ถึงฉันจะชอบอาศัยกินอาศัยดื่มอยู่เรื่อย แต่ก็ยังอยากมอบของขวัญเซอร์ไพรส์ให้สักชิ้น”
“สองเดือนก่อนฉันหมักเหล้าไว้เยอะเลย อีกไม่กี่เดือนกลิ่นเหล้าคงหอมเข้มข้นแล้ว อย่าลืมแวะมาดื่มล่ะ”
พอได้ยินดังนั้น ฮวาหม่านโหลวก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน
“ประตูบ้านฉันเปิดต้อนรับนายเสมอ อยากมาเมื่อไรก็มาได้