“ฉันฝึกฝนร่างกายมนุษย์ จากมุมมองทางกายภาพ ตอนนี้ฉันก็ถือว่าเป็นมนุษย์ เพียงแต่วิญญาณของฉันแตกต่างออกไปนิดหน่อย
แต่ชีถง เมื่อก่อนในดวงตาของคุณมีพลังลี้ลับที่แผ่ออกมาได้ พอรักษาหายแล้วกลับไม่มีอีก ฉันเลยอดคิดไม่ได้ว่าคุณเป็นเซียนจากสวรรค์”
เมื่อก่อนฮวาหมานโหลวไม่เคยเก็บคำคาดเดาขำ ๆ แบบนี้มาใส่ใจ แต่ตอนนี้กลับลองคิดตามอย่างจริงจัง
“ตั้งแต่เกิดมา ผมก็ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับชาติที่แล้วเลย จากเด็กที่ไม่รู้ประสีประสา เริ่มพูดอ้อแอ้ จนค่อย ๆ เติบโตมาถึงวันนี้ ชีวิตกว่ายี่สิบปีที่ผ่านมาเป็นของผมในปัจจุบันอย่างสมบูรณ์
ต่อให้ชาติที่แล้วผมเป็นเซียนจริง ๆ นั่นก็เป็นอดีตของคนอีกคน ไม่เกี่ยวข้องกับผมในตอนนี้เลย
แต่ผมก็รู้สึกขอบคุณการมีอยู่ของเขาจากใจจริง เพราะอย่างนั้นผมถึงได้รู้จักและเข้าใจอวี้เอ๋อร์ จนเกิดเป็นวาสนาหายากเช่นนี้