“แน่นอนว่ามีแค่เธอ ไม่มีใครดีไปกว่าเธออีกแล้ว”
ราวกับหลังจากได้ใกล้ชิดกัน ความกล้าของเริ่นอวี้ก็เพิ่มขึ้นอย่างเงียบ ๆ
เขาโอบอีกฝ่ายไว้แน่นด้วยสองแขน รู้สึกเพียงว่าอ้อมกอดอันอบอุ่นเปี่ยมด้วยความรักเช่นนี้ชวนให้หลงใหลจนไม่อยากปล่อยมือ
“เพราะงั้น ตอนนี้เธอคงเข้าใจแล้วใช่ไหม ฉันไม่เคยคิดจะถอนหมั้น สิ่งที่ฉันใส่ใจจริง ๆ คือความรู้สึกของเธอ
ถ้าเธอมีใจให้คนอื่น ฉันก็ต้องเลือกถอนหมั้น อีกอย่าง ฉันไม่อยากต้องเผชิญกับการกลั่นแกล้งจากราชินีสวรรค์ทุกวันหลังแต่งงานด้วย
เริ่นอวี้ ฉันรักเธอได้ และแต่งงานกับเธอได้ แต่ฉันไม่มีวันยอมทนรับคำเหยียดหยามและการทรมานจากราชินีสวรรค์ไปพร้อมกับเธอ ฉันไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวรับชะตากรรม นี่แหละคือนิสัยของฉัน
ฉันไม่คิดว่าการยอมทนเรื่องพวกนี้ไปกับเธอจะเป็นการแสดงความรัก และก็ไม่คิดว่าตัวเองควรได้รับการปฏิบัติแบบนี้
สำหรับฉัน ความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยาควรเป็นแบบนี้ เธอจะปกป้องฉัน ยืนอยู่ข้างหน้า คอยขวางคนที่คิดจะรังแกฉัน
ไม่ใช่พาฉันไปคุกเข่าขอร้องคนอื่นด้วยกัน ว่าอย่ามาทำให้ฉันลำบาก”