หลินซิงเหยาถามกลับว่า “ที่ดินของตระกูลจวินไม่ได้อยู่ในอาณาเขตแคว้น Z หรือ? เมื่อเป็นดินแดนของแคว้น Z แล้ว ทุกคนย่อมต้องอยู่ภายใต้กฎหมาย การปฏิบัติตามกฎหมายก็เป็นหน้าที่ของพลเมืองทุกคน”
เธอพูดพลางหยิบมือถือขึ้นมาอัดวิดีโอ “คุณชายรองแห่งตระกูลจวินถูกแม่เลี้ยงล่ามโซ่ขังไว้ถึงสามปี วิดีโอสะเทือนวงการเช่นนี้หากปล่อยออกไป ต่อให้ตำรวจไม่มาเคาะประตู กระแสสังคมก็ต้องระเบิดแน่”
“เจ้ากล้าข่มขู่ข้า!” จ้าวเหม่ยเจวียนกรอดฟันด้วยโทสะ “ปาปู้หลู่ เจ้ายืนโง่อะไรอยู่ ไปแย่งมือถือไอ้เด็กนั่นมา! ต่อไปห้ามมันใช้เครื่องมือสื่อสารใด ๆ!”
กล้าเอากระแสสังคมและกฎหมายมาข่มขู่นาง? หึ จ้าวเหม่ยเจวียนไม่ใช่คนหัวอ่อนนะ!
ปาปู้หลู่ได้รับคำสั่ง ก็ไม่รีรออีกต่อไป ยื่นมือจะแย่งมือถือ
หลินซิงเหยาหรี่ตาลงเย็นเยียบ ฟาดหมัดใส่ฝ่ามือมหึมาของปาปู้หลู่อย่างแรง ส่งให้ปาปู้หลู่เซถอยหลังสามก้าว ตั้งแต่ฝ่ามือถึงท่อนแขนชาไปหมด
ปาปู้หลู่มองหลินซิงเหยาด้วยแววตาเหลือเชื่อ กลับเห็นสายตาที่เย็นชาของนางแฝงไอสังหาร ไอสังหารนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ฝึกฝนกันได้ง่าย ๆ ยิ่งเหมือน… เหมือนนักรบที่ผ่านการต่อสู้มาแล้วประสบกับความเป็นความตาย เขาเคยพบมันในทหารรับจ้างต่างชาติคนหนึ่ง แต่ทหารผ่านศึกผู้นั้นก็ยังแววตาดุดันสู้ผู้นี้ไม่ได้
ดูอีกที ภรรยาคุณชายรองอายุเพียง 20 เอง เป็นไปได้อย่างไร? หรือว่าเขามองผิดไป?
“ปาปู้หลู่สินะ? อยู่ในแคว้น Z นานแค่ไหนแล้ว?” ตอนที่หลินซิงเหยาถาม นางยกมือขึ้นโดยไม่ตั้งใจลูบปิ่นปักผมรูปดอกไม้บนศีรษะ ดังนั้นทุกสิ่งตรงนี้จึงถูกส่งผ่านกล้องที่ซ่อนไว้ ถ่ายทอดสดไปถึงห้องตรวจการณ์ของฐานลับแห่งหนึ่ง