หลังจากพักรักษาตัวได้สักพัก หน้าของจวินอวี่เฟยก็หายดีเป็นปกติ
ตอนที่แกะผ้าพันแผลออก มองดูแก้มขาวเนียนในกระจก เธอยังไม่อยากเชื่อเลยด้วยซ้ำ
ที่แท้พี่สะใภ้รองก็ไม่ได้โกหกเธอจริง ๆ ! แม้แต่ผิวที่ถูกกรดกัดกร่อนยังฟื้นคืนกลับมาได้ พี่สะใภ้รองคนนี้สุดยอดมากจริง ๆ
ดังนั้น จวินอวี่เฟยที่แต่เดิมเห็นหลินซิงเหยาขัดหูขัดตาไปเสียหมด จึงยอมจำนนโดยสิ้นเชิง พอมีเวลาว่างก็มักจะมาชวนหลินซิงเหยาไปกินข้าวบ้างอะไรบ้าง
เที่ยงวันนี้ จวินอวี่เฟยตั้งใจจะไปหาหลินซิงเหยา เพิ่งมาถึงใต้ตึกตระกูลจวินกรุ๊ป ก็เห็นหน้าประตูใหญ่ถูกจองด้วยรถสปอร์ตสีเงินคันหนึ่ง
รถคันนั้นหรูหราเกินไปจริง ๆ จวินอวี่เฟยเคยเห็นในนิตยสารรถยนต์ ทั่วโลกมีเพียงคันเดียว มูลค่าสูงถึง 50 ล้าน ตอนนั้นจวินอวี่เฟยก็ใจเต้นมาก แต่เงินค่าขนมของเธอมีจำกัด ไม่มีทางซื้อได้เลย
นึกไม่ถึงว่ารถคันนี้จะมาปรากฏอยู่ใต้ตึกตระกูลจวินกรุ๊ป
กำลังสงสัยว่าเจ้าของรถเป็นใคร ก็เห็นประตูรถเปิดออก มีหญิงสาวอายุน้อยรูปร่างงดงาม กิริยามารยาทสง่างามก้าวลงมา
พอจวินอวี่เฟยเห็นหน้าเธอชัด ๆ ก็รู้สึกตกใจอย่างยิ่ง “เธอ เธอมาที่ตระกูลจวินได้ยังไง”
หลินซิงเหยากำลังฟังเสี่ยวต่งเล่าข่าวซุบซิบในห้องทำงาน เห็นจวินอวี่เฟยมาก็ถามว่า “เที่ยงนี้อยากกินอะไร อาหารกวางตุ้งหรือเสฉวนดี”
“อะไรก็ได้”
หลินซิงเหยาพูดว่า “ทำไมดูซึม ๆ ไปล่ะ”
จวินอวี่เฟยลังเลอยู่หลายครั้งถึงพูดว่า “เมื่อกี้ฉันเจอหวังซินเยว่ที่หน้าประตูบริษัท”