แน่นอนว่าจวินอวี่เฟยไม่มีทางยอมเชื่อฟังแต่โดยดี พอตกบ่าย เธอก็ลอบกลับเข้าไปในตระกูลจวิน
แต่พอไปถึงประตูใหญ่ รปภ.กลับขวางเธอไว้ พร้อมบอกว่าคุณชายจวินสั่งห้ามคุณหนูกลับบ้านชั่วคราว
แน่นอนว่าอุปสรรคเล็ก ๆ แค่นี้ขวางความคิดที่จะเอาคืนของจวินอวี่เฟยไม่ได้ เธออ้อมไปทางประตูหลัง แล้วปีนเข้ามาจนได้หลังจากออกแรงอยู่นาน
เธอฉวยจังหวะตอนหลิ่วเสวี่ยออกไปเดินเล่นในสวน ลอบเข้าไปในห้องของหลิ่วเสวี่ยอย่างเงียบเชียบ
ห้องของหลิ่วเสวี่ยจัดเก็บไว้อย่างสะอาดเรียบร้อย ในตู้มีเสื้อผ้าใหม่แขวนเรียงอยู่หลายชุด ทั้งหมดเป็นของที่จวินเสวียนเย่ให้คนซื้อมาให้ด้วยตัวเอง หลังจากเธอเข้ามาอยู่ในตระกูลจวิน
จวินอวี่เฟยนึกถึงฐานะของตัวเองที่เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลจวิน ทั้งยังเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของจวินเสวียนเย่ แต่หลายปีมานี้กลับไม่เคยได้ของขวัญจากเขาสักชิ้นเดียว คิดแล้วก็อดรู้สึกน้อยใจไม่ได้
วิธีแก้แค้นของเธอคราวนี้เรียบง่ายมาก จวินเสวียนเย่ไม่ใช่ทะนุถนอมหลิ่วเสวี่ยคนนี้นักหรือ? ไม่ใช่คิดว่าอีกฝ่ายใสซื่อไร้พิษภัย แล้วคอยปกป้องดูแลเป็นอย่างดีหรอกหรือ?
จวินอวี่เฟยหยิบตุ๊กตาสามตัวออกมา บนตุ๊กตามีชื่อจวินเสวียนเย่ หลินซิงเหยา และจวินอวี่เฟยเขียนไว้ ทั้งยังมีเข็มเงินปักอยู่ตามตัวตุ๊กตา
—แน่นอนว่าแค่ทำให้ดูเหมือนจริงเท่านั้น เข็มเงินไม่ได้ปักโดนจุดสำคัญ
ช่วงนี้เธอเพิ่งดูละครย้อนยุคเรื่องหนึ่งมา เลยรู้ว่าตั้งแต่โบราณมา ศาสตร์คุณไสยกู่เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างยิ่งสำหรับฮ่องเต้
ในใจของเธอ จวินเสวียนเย่ก็เหมือนทรราชคนหนึ่ง หากใช้วิธีนี้ใส่ร้ายหลิ่วเสวี่ย ต่อให้คนยุคนี้ไม่งมงายกันมากนัก อย่างน้อยก็คงทำให้รู้สึกขัดใจได้บ้าง