จวินเจ๋อหย่วนยังพูดโง่ ๆ ว่า: "แค่จำได้ก็พอแล้ว จริง ๆ แล้วแม่เลี้ยงของลูกก็เป็นคนดีนะ ต่อไปพวกเราครอบครัวเดียวกันก็คบหากันดี ๆ นะ!"
หลินซิงเหยามองดูอยู่ข้าง ๆ อย่างเย็นชา ในใจถอนหายใจเงียบ ๆ : พ่อคนนี้ช่างโง่เขลาหมดทางเยียวยาจริง ๆ
จวินเสวียนเย่ถามจ้าวเหม่ยเจวียน: "หมอจาง เธอยังจำได้ไหม? หรือว่าเธอไม่สงสัยบ้างเลยว่าทำไมช่วงนี้ติดต่อเขาไม่ได้?"
คำพูดนี้หลุดออกมา สีหน้าจ้าวเหม่ยเจวียนเปลี่ยนไปทันที
หมอจางก็คือหมอประจำครอบครัวตระกูลจวิน หลังจากจวินเสวียนเย่ป่วย จ้าวเหม่ยเจวียนเชิญมาเพื่อรักษาจวินเสวียนเย่โดยเฉพาะ
หลังจากจวินเสวียนเย่ฟื้นขึ้นมา หมอจางนอกจากตอนแรกบอกว่าจะไปต่างประเทศครั้งหนึ่งแล้ว ก็ติดต่อไม่ได้อีกเลย จ้าวเหม่ยเจวียนก็ไม่ได้ใส่ใจ ตอนนี้ได้ยินจวินเสวียนเย่พูดถึง ถึงเพิ่งรู้ว่าปัญหามันร้ายแรง
เดิมทีจวินเสวียนเย่เก็บจ้าวเหม่ยเจวียนไว้เพื่อจะตกปลาตัวใหญ่กว่า แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว เขาจะให้จ้าวเหม่ยเจวียนไสหัวไปเดี๋ยวนี้!
"เป็นยังไง เธอไม่มีอะไรอยากพูดหรือ? อย่ามาบอกฉันว่าไม่เป็นไร เธอเก็บไว้พูดกับตำรวจได้เลย ว่าทำไมสั่งให้หมอจางวางยาพิษฉัน!"
จ้าวเหม่ยเจวียนรีบแก้ตัว: "ไม่! ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย! แกเอาอะไรมาว่าฉัน?"
จวินจื่อเหามองแม่ตัวเองแวบหนึ่ง ในใจพอจะรู้เรื่องคร่าวๆ เดินไปข้างจวินเสวียนเย่เงียบ ๆ แล้วพูดว่า: "พี่รอง เรื่องนี้เราคุยกันเป็นการส่วนตัวเถอะ ตอนนี้ก็มีคนมากมายมองอยู่ ฉันว่าพี่เองก็คงไม่อยากให้ชื่อเสียงตระกูลจวินมัวหมอง"
จวินเสวียนเย่ยิ้มแล้วพูดว่า: "ได้สิ เอาธุรกิจในต่างประเทศของตระกูลจวินคืนให้ฉันครึ่งหนึ่ง เรื่องนี้ฉันจะทำให้มันเบาลงได้"