“คนเก่งด้านเทคนิคของตระกูลจวินก็มีไม่น้อยนะ ไหน ๆ เราสองคนต่างก็ถูกเอาชื่อไปแขวนไว้บนเว็บไซต์ รอให้คนมาฆ่าได้ทุกเมื่อแล้ว ไม่สู้ร่วมมือกันหาทางจัดการเว็บไซต์นั่นให้สิ้นซากเลยล่ะ ให้ตายสิ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะปล่อยให้คนอื่นเข่นฆ่าเราได้จริง ๆ!”
จวินเสวียนเย่พยักหน้า “ได้”
ซ่งไป๋ซวี่กล่าว “งั้นพรุ่งนี้เรารวมทีมเทคนิคของทั้งสองฝ่ายเข้าด้วยกันเลย ฉันมีบ้านพักตากอากาศว่างอยู่หลังหนึ่งแถบชานเมือง พอดีให้พวกเขาใช้เป็นสำนักงานได้ ถ้ามีปัญหาอะไรค่อยย้ายที่กันทันที จะได้ไม่โดนตามรอยกลับ”
หลินซิงเหยาพูดแทรกขึ้นมา “ฉันก็อยากไปดูเหมือนกัน เผื่อจะช่วยพวกคุณได้บ้าง”
พอพูดจบก็เหมือนไปแตะเกล็ดย้อนของจวินเสวียนเย่เข้า เขารีบปรามทันที “คุณห้ามไป! เว็บไซต์นั่นมีความสามารถในการป้องกันการติดตามสูงมาก ถ้าเกิดโดนตามรอยขึ้นมา คุณจะตกอยู่ในอันตราย”
หลินซิงเหยากล่าว “ฉันไม่ได้จะเข้าไปช่วยตลอด แค่ไปดูเท่านั้น ไม่ปิดบังพวกคุณก็ได้ ฉันเคยแฝงตัวเข้าไปในเว็บไซต์วิญญาณแล้ว ฉันส่งโค้ดพรางตัวที่เขียนไว้ให้พวกคุณได้”
แม้ฝีมือด้านเทคนิคของหลินซิงเหยาจะเก่งกาจ แต่คนทำงานด้านนี้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเธอมีจำกัด หากเทียบกันแล้ว ตระกูลใหญ่คงรวบรวมคนเก่ง ๆ ได้มากกว่าเธอเสียอีก อย่างไรเสีย พวกเขาไม่เพียงจ่ายค่าตอบแทนสูง แต่ยังมีความปลอดภัยมากกว่าด้วย
จวินเสวียนเย่ประหลาดใจไม่น้อย “คุณเคยไปยุ่งกับมันจริง ๆ เหรอ?”
หลินซิงเหยาจิบชาไปพลางตอบอย่างไม่ใส่ใจ “ในเมื่อพวกเขากล้าแตะต้องสามีฉัน ฉันก็ไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ หรอก”