หนิงเฟยสายตาหลบเลี่ยง "ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ ซูเฮ่าเขาชอบฉันเอง ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ เธออย่าโกรธฉันเลยนะ เรายังเป็นเพื่อนสนิทที่ดีที่สุดกันอยู่..."
ซูเฮ่าคือแฟนหนุ่มของกวนซีเยว่
เป็นโปรแกรมเมอร์ เงินเดือนปีละสามแสน ไม่ใช่รายได้น้อย หน้าตาก็ไม่ขี้เหร่
กวนซีเยว่คัดเลือกมาอย่างดี ตั้งใจจะคบกันสักสองสามปี ให้แน่ใจว่าเข้ากันได้ และซูเฮ่าไม่มีปัญหาอะไร แล้วค่อยตัดสินใจเลือกเป็นคนที่จะใช้ชีวิตแต่งงานด้วยในอนาคต
หนิงเฟยแค่ทำเป็นเดินไปร้านกาแฟใต้ตึกบริษัทของซูเฮ่าโดยบังเอิญ แกล้งทำเป็นไม่รู้จักแล้วเจอกัน นั่งดื่มกาแฟด้วยกัน ทำสายตาชื่นชมและมองด้วยความชื่นชมออกมาโดยไม่ตั้งใจ
จากนั้นก็อุ้มคอมพิวเตอร์มาบ่นว่าคอมมีปัญหา เธอซ่อมไม่เป็น
เธอตั้งใจไปให้ช้า ร้านกาแฟปิดแล้ว ซูเฮ่าเลยต้องพาเธอไปโรงแรมเปิดห้องพักเป็นชั่วโมงๆ เธออ้างว่ายังไม่ได้กินข้าวเย็น สั่งอาหารเดลิเวอรี่ขึ้นมา แล้วก็ทำแกงหกใส่เสื้อผ้าโดยไม่ตั้งใจ ต้องเข้าห้องน้ำอาบน้ำ
ออกมาใส่ชุดคลุมอาบน้ำหลวมๆ หนิงเฟยไม่ได้รังเกียจที่จะมีอะไรกับซูเฮ่า
เพราะเรื่องแบบนี้ก็เคยมีมาแล้ว
ใครจะรู้ว่าซูเฮ่ารีบกอดคอมพิวเตอร์หนีออกไป บอกว่าพรุ่งนี้ซ่อมเสร็จแล้วจะเอามาส่งให้
หนิงเฟยยังรู้สึกเสียดายเล็กน้อย ซูเฮ่าดูดีจริงๆ ในฐานะโปรแกรมเมอร์ ผมเขายังหนาแน่น ไม่ได้ใส่เสื้อเชิ้ตลายตารางหรือยีนส์แบบทั่วไป แต่งตัวมีสไตล์ สะอาด สบายตา
ต่อมาเธอก็แกล้งยั่วยวนเขาอีกหลายครั้ง จนกระทั่งมาคบกับเซี่ยหลินถึงได้เลิกคิดไปเลย
ถึงจะไม่ได้วิ่งไปยั่วยวนซูเฮ่าต่อหน้า แต่ทั้งคู่ก็ยังคุยไลน์กันไม่ขาด เธอก็ไม่ได้ทำอะไรจริงจัง แค่คุยเล่นๆ พูดคุยกันเท่านั้นเอง
นี้จะไปโทษเธอได้ยังไง?
จะโทษก็ได้แต่กวนซีเยว่เองที่ไร้ความสามารถ
รักษาผู้ชายไว้ไม่อยู่
แน่นอน คำพูดนี้คิดได้แค่ในใจ
มองดูหนิงเฟยทำหน้านักบุญจอมปลอมขนาดนี้ กวนซีเยว่ก็รู้สึกเย็นชาในใจครั้งสุดท้าย ดับสนิทลงไปเลย
แทนที่ด้วยความแค้นเย็นชา และความคิดบ้าคลั่งแต่แน่วแน่
เธอต้องการแก้แค้น
เธอจะให้หนิงเฟยได้ลิ้มรส ของรักที่สุดของตัวเองถูกคนอื่นแย่งชิงไป!
เธอต้องการหลุดพ้นจากหล่มตมของชนชั้นล่างนี้ จะไม่ยอมให้ใครมาบงการชีวิตอีก เธอต้องการไต่เต้าไปสู่ชนชั้นที่สูงกว่า ใช้ชีวิตในแบบที่ทุกคนต้องแหงนมอง!
หนิงเฟยน้ำเสียงจริงจัง "แต่ครั้งนี้ฉันฟังเธอจริงๆ นะ ไม่ได้ไปทำอะไรมาก่อน ฉันสาบาน! เป็นซูเฮ่าเองที่คิดเอาเองข้างเดียว"
ถ้าการสาบานมีผลจริง ฟ้าคงต้องฟาดคนตายทุกวัน
"เหรอ?" กวนซีเยว่ถามเสียงเบา
"ใช่สิ"
หนิงเฟยแกล้งทำปากจู๋ "เราเป็นเพื่อนกันกี่ปีแล้ว ฉันจะโกหกเธอได้ยังไง หรือซูเฮ่าพูดอะไรกับเธอ?"
เธอแกล้งลองเชิง มองสีหน้าเพื่อนสนิท "ซีเยว่ เธออย่าเห็นแก่คนรักแล้วลืมเพื่อนสิ เชื่อผู้ชายแล้วไม่เชื่อเพื่อนสนิทของตัวเอง ฉันไม่ยอมนะ"
"ซูเฮ่าแบบนี้ที่กินข้าวในชามแล้วมองหม้อ แยกไปดีแล้ว เขาไม่เลิกฉันก็จะบังคับให้เธอเลิก เธออย่าทำลายความสัมพันธ์เพื่อนสนิทของเราหลายปีเพราะผู้ชายสารเลวคนเดียวเลย"
กวนซีเยว่เก็บสายตากลับ พูดเรียบๆ "เธอพูดถูก รีบมองชัดๆ ก็ดีเหมือนกัน"
หนิงเฟยโล่งใจ
คิดว่าซูเฮ่าขี้ขลาดขนาดนั้น ของที่ส่งถึงปากยังไม่กล้ากิน คงไม่กล้าพูดอะไรแน่นอน
"อ้อ มีอีกเรื่องหนึ่ง"
กวนซีเยว่หันไปถามเธอ "แฟนเธอเซี่ยหลิน เธอสองคนรู้จักกันได้ยังไง"
รอยยิ้มบนใบหน้าหนิงเฟยหยุดไปชั่วขณะ "อยู่ดีๆ ถามถึงเขาทำไม"
แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นในห้องนั่งเล่นสาดลงมา ใบหน้าสวยสดใสของหนิงเฟยดูงดงามละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น ผู้ชายเห็นหน้าแบบนี้คงไม่มีใครปฏิเสธได้ นี่แหละถึงได้คบกับคนระดับใหญ่แบบนั้นได้
เธอกับกวนซีเยว่เป็นสองขั้วที่ตรงข้ามกัน
หนิงเฟยหน้าตาเฉิดฉาย กวนซีเยว่หน้าตาบริสุทธิ์ แบบที่คนในเน็ตเรียกว่าสไตล์บริสุทธิ์แต่ยั่วยวน
และสิ่งที่ตรงข้ามกันคือรูปร่างของสองคนนี้
หนิงเฟยผอมแห้ง ค่อนข้างโครงกระดูก สูง แต่เส้นสายไม่ค่อยดี
กวนซีเยว่อวบอิ่ม ผอมแต่เส้นสายเต็มตา พัฒนาการดีมาก หน้าอกก็หน้าอก ก้นก็ก้น เส้นเอวสะโพกกับใบหน้าบริสุทธิ์ของเธอช่างแตกต่างกันอย่างชัดเจน
เซ็กซี่ผสมบริสุทธิ์ ตั้งแต่สมัยมัธยมปลายก็โดนความไม่หวังดีไม่หยุดหย่อน
เธอพยายามซ่อนไว้แล้ว แต่ก็ยังถูกบริษัทส่งออกไปเลี้ยงเหล้าเป็นประจำ
ความแตกต่างของหนิงเฟยคือนิสัยเธอ ทั้งที่มีหน้าสวยแบบสาวสวยเซ็กซี่ แต่กลับมีนิสัยไร้เดียงสาน่ารัก เป็นแบบหน้าเย็นแต่น่าเอ็นดู
เรื่องหน้าตา กวนซีเยว่อาจจะสู้เธอไม่ได้นิดหน่อย
เรื่องรูปร่าง หนิงเฟยสู้ไม่ได้มากกว่าแค่นิดหน่อย
หนิงเฟยก็ชอบพูดว่า ถ้ารูปร่างสองคนสลับกันได้ก็คงดี
กวนซีเยว่ก็อยากได้มาก แต่ในโลกนี้ไม่มีคำว่าถ้า
"ถามเล่นๆ เขาไม่เหมือนผู้ชายที่เธอเคยคบมาคนก่อนๆ เลยนิดหน่อย อยากรู้"
หนิงเฟยเคยคบใครมาไม่น้อย และชอบพากลับบ้านตลอด นี่เป็นบ้านใหม่ที่เพิ่งย้ายมาปีนี้ จนถึงตอนนี้พาเซี่ยหลินมาแค่คนเดียว
หนิงเฟยกอดหมอนข้าง น้ำเสียงมีความเขินอายตอนมีความรัก "ก็รู้จักกันโดยบังเอิญ ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นคนดี เลยเป็นฝ่ายออกตัว ใครจะรู้ว่าเขาจีบง่ายแค่ไหน"
คำพูดปิดไม่มิดความภูมิใจในตัวเอง
"เขาจริงๆ ไม่เหมือนคนพวกนั้น หล่อมาก แล้วก็ให้เกียรติฉันมาก" พูดถึงสุดท้ายเธอยิ้มอย่างลึกลับ "โดยเฉพาะเรื่องบางด้าน เขาเก่งมาก ฉันรับมือไม่ไหวเลย"
"ฉันสงสัยว่าเขาเป็นพวกติดการ หรือว่าเป็นแค่กับฉันคนเดียว"
กวนซีเยว่ทำเป็นฟังไม่เข้าใจการอวดของเธอ
เรื่องนี้เธอโชคไม่ดีเท่าหนิงเฟยจริงๆ แฟนที่เคยคบมาสามคนเคยมีอะไรด้วย คนแรกเป็นพวกหมดไว อีกคนคือซูเฮ่า ดูดีแต่ก็เสร็จภายในสิบนาที เธอยังต้องแกล้งทำเป็นว่าเยี่ยมมาก
คนสุดท้ายนุ่มนิ่ม
เธอกับหนิงเฟยอยู่ด้วยกันห้องสองนอนห้องนั่งเล่น อยู่ด้วยกันทุกวัน แต่กลับเห็นเซี่ยหลินน้อยมาก รวมๆ แล้วกี่ครั้งก็ไม่กี่ครั้ง ทุกครั้งเขาใส่ชุดลำลองเรียบๆ ไม่โชว์ความหรูหราเลย
ไม่แปลกที่เธอจะดูไม่ออกว่าเขาคือใคร
กวนซีเยว่คล้อยตามคำพูดต่อ เหมือนคุยเล่นๆ แล้วสืบต่อ "แล้วครั้งนี้เธอจริงจังแล้วเหรอ"
หนิงเฟยยิ้มหวาน ไม่รู้ตัวเลยว่าถูกหยั่งเชิง "อืม"
"ฉันอายุก็ไม่ใช่น้อยแล้ว แก่กว่าเธออีกปี ถ้าคบกันมั่นคง แต่งงานกับเซี่ยหลินก็ไม่เลวนี่นา"
กวนซีเยว่รู้ในใจ ดูท่าเสน่ห์ของเซี่ยหลินทำให้ผู้หญิงเจ้าชู้คนนี้เก็บใจกลับมาได้จริงๆ
ก็ใช่นะ
แค่ที่เคยเห็นไม่กี่ครั้ง เซี่ยหลินก็เป็นผู้ชายคุณภาพดีจริงๆ
กวนซีเยว่: "แล้วเธอรู้จักครอบครัวเขามั้ย"
เธอถามเยอะมาก เหมือนคุยเล่นกับเพื่อนสนิท หนิงเฟยได้ยินแล้วเอียงคอ ไม่คิดลึกซึ้ง "ครอบครัวเขาน่าจะดีกว่าเราสองคน พาไปกินข้าวนอกบ้านไม่เคยกั๊ก อาหารมื้อละหลายพัน จ่ายปุ๊บปั๊บ"
เวลาพูดถึงเซี่ยหลิน ในตาของเธอมีความสุขและหลงใหลจริงๆ เป็นท่าทางของสาวน้อยที่กำลังตกหลุมรักเต็มตัว
สีหน้าแบบนี้กวนซีเยว่ไม่เคยเห็นมาก่อน
หนิงเฟยเมื่อก่อนเวลาคบใคร มักจะมีความเห็นแก่ตัวและความสุขแบบบิดเบี้ยว ถึงแม้จะอ่อนหวานต่อหน้าแฟน
หลายอย่างเป็นเรื่องแกล้งทำ ในความรักพวกนั้น เธอเป็นฝ่ายนำ
แต่ครั้งนี้ ไม่เหมือนเดิม
เธอมีใจให้เซี่ยหลินจริงๆ มีใจจริงอยู่บ้าง
น่าหายากจริงๆ
ถ้าเซี่ยหลินรู้ว่าแฟนตัวเองเก็บใจได้แล้ว ไม่รู้ว่าจะดีใจจนร้องไห้มั้ย
คงไม่
ระหว่างเขากับหนิงเฟย เซี่ยหลินต่างหากที่เป็นฝ่ายควบคุมทุกอย่าง
กวนซีเยว่ตั้งใจจะสืบว่าเธอรู้ตัวตนจริงของเซี่ยหลินหรือเปล่า ตอนนี้แค่ถามสองสามคำ ก็รู้แล้วว่าหนิงเฟยไม่รู้จักตัวตนของแฟนตัวเองเลยแม้แต่น้อย
เหมือนกัน เธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะบอกหนิงเฟยว่า แฟนเธอเป็นคนระดับสูงสุดในวงการธุรกิจที่ทุกคนต้องก้มหัวประจบ
เธอลุกขึ้น "งั้นเหรอ ดีแล้ว เขาดูเป็นคนไว้ใจได้จริงๆ เธอจับไว้ให้ดีก็พอ"
"ดึกแล้ว เธอนอนเถอะ"
กวนซีเยว่กลับห้องไปหยิบชุดนอนไปอาบน้ำ ตอนออกมาหนิงเฟยไม่อยู่บนโซฟาแล้ว ทีวีก็ปิด คงกลับห้องไปนอนแล้ว
ไฟสีเหลืองอบอุ่นในห้องนั่งเล่นยังเปิดอยู่ ไว้ให้เธออาบน้ำเสร็จค่อยปิด
น้ำร้อนชำระลงมา ล้างกลิ่นเหล้าและความเหนื่อยล้า อีกทั้งความอับอายที่เหลืออยู่ในงานเลี้ยง
กวนซีเยว่หลับตา ปล่อยให้น้ำร้อนไหลลงบนใบหน้า แต่ในหัวกลับควบคุมไม่ได้ นึกถึงภาพนอกห้องส่วนตัวเมื่อคืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นั่นคือชีวิตที่เธอต่อสู้ดิ้นรนอยู่ในโคลนตมทั้งชีวิต ก็เอื้อมไม่ถึง
ตอนนี้ใกล้จะถูกหนิงเฟยเอื้อมถึงแล้ว
ทำไมล่ะ
เธอนึกถึงซูเฮ่าส่งข้อความมา คิดถึงความรักที่จบลงอย่างไม่มีผลลัพธ์ตลอดหกปีนี้
หนิงเฟยเธอมีสิทธิ์อะไรได้โชคดีแบบนี้
กวนซีเยว่ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในดวงตามีความตื่นรู้ที่เงียบสงบ
อาบน้ำเสร็จ เธอปิดก๊อกน้ำ เช็ดตัวให้แห้ง ใส่เสื้อยืดที่ซื้อมาลดราคาใช้แทนชุดนอน ปลายเสื้อยาวแค่ต้นขา ข้างใต้ใส่แค่กางเกงขาสั้นรัดรูป ขาเรียวสวยโผล่ออกมาให้เห็นเต็มๆ
ผิวเธอขาวมาก เนียนละเอียดเป็นประกาย ขาทั้งสองข้างได้สัดส่วนเต็มไม้เต็มมือ มีเนื้อพอเหมาะ แต่ไม่ดูอ้วน ตรงข้ามกับหุ่นผอมบางของหนิงเฟย เซ็กซี่ยั่วยวนคนละแบบ
ในบ้านเช่ามีแค่เธอกับหนิงเฟย กวนซีเยว่ชินกับการใส่สบายๆ แบบนี้มานาน ไม่ได้ระวังตัวเลย
เธอถือไดร์เป่าผมเดินไปที่ห้องนั่งเล่น เสียบปลั๊ก ก้มหน้า เป่าผมหน้ากระจก
ลมอุ่นฮัมดัง เธอหันหลังให้ประตูทางเข้า มองไม่เห็นความเคลื่อนไหวที่หน้าประตูเลย
ในขณะนั้นเอง
'ก๊อก' เสียงเบาๆ
ประตูทางเข้า ถูกใครบางคนเปิดจากด้านนอกเบาๆ