อึก ๆ!
หลี่ต้าเหว่ยกลืนน้ำในบ่อส้วมเข้าไปสองอึก
ทั่วทั้งร่างของเขาเปื้อนน้ำส้วมสีดำปนเหลือง ส่งกลิ่นเหม็นชวนคลื่นไส้
เมื่อหลิวอวี้หลันเห็นสภาพของหลี่ต้าเหว่ย ก็เกิดความสงสารขึ้นมา ราวกับอยากเข้าไปช่วยเขา
แต่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเธอก็ไม่ได้เดินเข้าไป
เพราะหลิวอวี้หลันนึกถึงไอ้สารเลวหลี่ต้าเหว่ยที่แอบดูเธออาบน้ำ นึกถึงตอนเมาแล้วมารังแกเธอกลางดึก ทั้งยังคิดจะข่มขืนเธอ นึกถึงครั้งที่เขาติดหนี้พนันจนเกือบส่งเธอไปขายในซ่อง
ความสงสารเพียงน้อยนิดนั้นถูกความอัปยศอดสูที่เคยได้รับบดขยี้จนหมดสิ้นในพริบตา
คนแบบนี้ไม่คู่ควรกับความเห็นใจ
หลิวชุนฮวาเห็นสภาพน่าอเนจอนาถของหลี่ต้าเหว่ยก็หัวเราะลั่นทันที
“ต้าเหว่ย น้ำส้วมอร่อยไหม อร่อยกว่านมแม่แกหรือเปล่า!”
“ไม่งั้นก็อาบน้ำในบ่อส้วมให้สบายไปเลยสิ!”
“ฮ่า ๆ ๆ...”
ชาวบ้านที่มามุงดูต่างพากันหัวเราะลั่น
ปกติพวกเขาไม่มีทางจัดการคนพาลอย่างเหอกุ้ยฮวากับหลี่ต้าเหว่ยได้
พอเห็นทั้งคู่ขายหน้าต่อหน้าคนอื่น แน่นอนว่าพวกเขาย่อมดีใจ
ซุนซิ่วซิ่วจากร้านขายของชำหัวเราะลั่นพลางเคี้ยวเมล็ดแตงโมไปด้วย
“วันนี้เป็นวันดีจริง ๆ แค่เช้าตรู่ก็ได้ดูเรื่องสนุกขนาดนี้แล้ว!”
“นั่นสิ!”
เหลียงชุ่ยรับคำ
“คนชั่วแบบนี้ก็ต้องสั่งสอนให้หลาบจำเสียบ้าง!”
เธอนึกถึงใบหน้าชั่วร้ายของไอ้สารเลวหลี่ต้าเหว่ย
เพราะเหลียงชุ่ยเป็นหัวหน้าฝ่ายสตรีของหมู่บ้านอวี้สุ่ย มีหน้าที่แจกจ่ายอุปกรณ์คุมกำเนิดให้คนทั้งหมู่บ้าน
หลี่ต้าเหว่ยเคยไปขออุปกรณ์คุมกำเนิดจากเหลียงชุ่ย
เขายืนกรานให้เหลียงชุ่ยสอนวิธีใช้ แถมยังจะลองกับเธอด้วยว่ามันได้ผลหรือเปล่า