เมื่อมาถึงลานบ้าน หวังต้าชุนยื่นมือออกไป
ของเหลวสีเขียวอ่อนปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ
เขาค่อย ๆ หยดของเหลวเหล่านั้นลงใต้ต้นกล้ามะเขืออย่างระมัดระวัง
หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อย หวังต้าชุนก็กลับเข้าห้อง ก่อนแอบหยิบโทรศัพท์มือถือของหลิวชุนฮวาออกมา
ตอนนี้เป็นเวลา 5 ทุ่มแล้ว
ถ้าจะไปช่วยเสิ่นเจียอี ตอนนี้ก็ยังเร็วเกินไป
หวังต้าชุนตัดสินใจไปบ้านหวังต้าหนิว เพื่อดูว่าหลี่เต๋อกุ้ยกับหวังต้าหนิวกำลังปรึกษาเรื่องอะไรกัน และดูด้วยว่าหลี่เต๋อกุ้ยกับเถียนเสี่ยวฮุ่ยกำลังแอบทำเรื่องลับ ๆ ล่อ ๆ ลับหลังหวังต้าหนิวหรือเปล่า
แต่พอออกจากบ้าน เขาก็เจอจ้าวอวี้เหมยเข้า
เมื่อเห็นจ้าวอวี้เหมย หวังต้าชุนก็อดสงสัยไม่ได้
ดึกป่านนี้แล้ว เธอมาทำอะไรที่นี่
«ต้าชุน ดึกขนาดนี้แล้ว จะไปไหนน่ะ!»
จ้าวอวี้เหมยพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใย
«ผม... จะไปเล่น...»
หวังต้าชุนยังคงแสดงท่าทีเหมือนคนปัญญาอ่อนต่อไป!
«ดึกดื่นขนาดนี้ ห้ามออกไปเล่นนะ» จ้าวอวี้เหมยคว้าแขนหวังต้าชุนไว้ทันที «พี่สะใภ้อวี้หลันอยู่บ้านใช่ไหม ตามฉันกลับไปหาเธอกัน!»
«ฮี่ ๆ... ไม่อยู่...»
«แล้วเธออยู่ที่ไหนล่ะ ฉันมีธุระด่วนจะคุยกับเธอ เกี่ยวกับเธอด้วย!»
ขณะพูด จ้าวอวี้เหมยก็หันกลับไปมองด้านหลัง ราวกับกลัวว่าจะมีคนเห็น
หวังต้าชุนรู้สึกเลา ๆ ว่าเธอน่าจะมีเรื่องสำคัญจะบอก
«ฮี่ ๆ ได้ ผม... พาคุณไป...»
จ้าวอวี้เหมยตามหวังต้าชุนไปที่บ้านหลิวชุนฮวา
เมื่อทั้งคู่มาถึง หลิวอวี้หลันก็ชะงักไปเล็กน้อย
เธอถามด้วยความเป็นห่วง «พี่สะใภ้อวี้เหมย ต้าชุนไม่ได้ไปก่อเรื่องใช่ไหม!»
จ้าวอวี้เหมยโบกมือ «น้องอวี้หลัน ต้าชุนไม่ได้ก่อเรื่อง ฉันมาหาเธอต่างหาก!»