ฝ่ายเจียงซูอี้ที่นั่นวุ่นวายไปหมด สาวใช้อยากให้หมอตรวจอาการให้นาง แต่นางกลับดิ้นรนอยากจะกลับไปโดยเร็ว
“ใจกล้าเกินไป!” เจียงซูอี้ห้ามสองครั้งก็ห้ามไม่ได้ อดไม่ได้ที่จะตวาดออกไปตรงๆ
สาวใช้ที่วิตกกังวลเรื่องร่างกายของนางตกใจจนยืนนิ่งอยู่กับที่
เจียงซูอี้หงุดหงิดจนแทบบ้า พอเห็นสาวใช้น้อยทำหน้างงๆ แบบนั้นก็ยิ่งแค้นใจหนักขึ้น
“ยังไม่รีบพยุงข้าลงไปอีก?” นางอยากกลับบ้านโดยเร็ว จะได้ไปหาเจ้าปู่
“เจ้าค่ะๆ…” สาวใช้น้อยตกใจจนตัวสั่น รีบพยุงเจียงซูอี้ลงไปขึ้นเกี้ยวกลับจวน
เจียงซูอี้ที่รีบร้อนจากไปไม่ได้สังเกตเลยว่าสายตาของผู้คนรอบข้างที่จ้องมองนางนั้นดูหมิ่นเหยียดหยามมากขึ้นอีกหลายส่วน
“นี่คือหลานสาวที่เว่ยกั๋วกงให้ความสำคัญที่สุดหรือ?” ไม่รู้ว่าใครเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม
ผู้คนรอบข้างส่งเสียงประหลาดใจจนพูดไม่ออกทันที
พวกเขามีเรื่องมากมายอยากพูด แต่ทว่าเจียงซูอี้ก็เป็นหลานสาวของเว่ยกั๋วกง พวกเขาจะกล้าพูดอะไรได้?
คำบ่นมากมายก็ทำได้แค่อดกลั้นไว้
แต่…ทุกอย่างก็มีในใจกันอยู่แล้ว
“ท่านหมอ” องครักษ์คนหนึ่งเดินเข้ามา ยื่นเงินให้หมอ “องค์หญิงของข้าน้อยเป็นห่วงว่าคุณหนูเจียงยุ่งจนลืมค่ารักษาของท่าน”
หมอที่ถูกปล่อยไว้ข้างๆ ได้สติ รีบรับค่ารักษาแล้วขอบคุณ
การตรวจโรคให้คนในตระกูลผู้มีอำนาจแบบนี้ ถือว่าเสี่ยงจริงๆ
ถ้ารักษาดี ค่าตอบแทนรางวัลที่ได้รับก็ไม่น้อย
แต่ถ้าเจอเข้านายอารมณ์ไม่ดี…พวกเขาก็ต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย