ทั้งตระกูลล้วนตัวร้ายขาวนอกดำใน มีเพียงองค์หญิงที่เป็นยมราชตัวจริง

ตอนที่ 109 ความชอบธรรมของเว่ยกั๋วกง

6 นาที· 1.5K คำ

ทูตและหมอผีใหญ่ถลึงตาแทบปริจ้องศีรษะทั้งสามที่อยู่บนพื้น

ไม่รู้จัก?

จะเป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาจะไม่รู้จัก?

หัวหน้าของพวกเขา!

เหล่าผู้อาวุโสทั้งสองของพวกเขา!

คนเหล่านี้คือผู้สูงศักดิ์ที่สุดของชนเผ่าพวกเขา!

เป็นหัวหน้าและผู้อาวุโสที่พาพวกเขาหาเสบียง หาเงินทอง และหาทาสที่มีประโยชน์มากมาย!

บัดนี้ สามคนที่พวกเขาเคยเคารพดั่งเทพเจ้า เหลือเพียงศีรษะที่ล้มอยู่บนพื้นเย็นเยียบตรงหน้าพวกเขา

แม้จะเหลือเพียงศีรษะเดียว แต่ก็ยังพอสังเกตได้จากสีหน้าว่า ก่อนตายพวกเขาต้องเผชิญกับเรื่องน่าสยดสยองอย่างยิ่ง

และ...ยังตาตายไม่หลับ!

"ฉีจืออวี้!" ทูตพุ่งพรวดออกไปหมายจะกระโจนใส่ฉีจืออวี้

แต่องครักษ์ที่อยู่ข้าง ๆ มิได้ตายไปไหน รีบแทงดาบเข้ามาทันที

ชนเผ่าซือหยุนไม่มีใครไร้วิชายุทธ์ ทุกคนล้วนมีฝีมือไม่ธรรมดา

ทูตหลบได้อย่างรวดเร็ว ลื่นไหลราวปลาไหล มุ่งตรงไปหาฉีจืออวี้

องครักษ์คนอื่น ๆ พร้อมใจกันลงมือประสานงานกันอย่างเข้าที่เข้าทาง

เพียงแต่ มีคนที่เร็วกว่าพวกเขา

ทูตพุ่งเข้าไปเร็วเท่าไร กลับมายิ่งเร็วกว่านั้น

เขาถูกฟาดกระเด็นกลับมาล้มลงกับพื้น

ผู้คนทั้งหลายมองทูตที่ล้มอยู่บนพื้น กัดฟันขบกรามเจ็บปวดจนลุกไม่ขึ้น แล้วจึงค่อย ๆ หันคออันแข็งทื่อไปทางฉีจืออวี้

ฉีจืออวี้สะบัดผ้าพันสัมภาระในมือ แล้วหัวเราะเย็นชาอย่างดูหมิ่น "เศษสวะ!"

ทูตโกรธจัดถลึงตามองฉีจืออวี้

"โอ้ ยังไม่ยอมจำนนอีกหรือ?" ฉีจืออวี้หัวเราะเยาะ

"ชนเผ่าของเจ้าก็ถูกข้ากำจัดสิ้นแล้ว ยังคิดอีกหรือว่าจะสู้ข้าได้?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป