หลังชั่วโจวตกอยู่ในมือศัตรู ชนเผ่าเติร์กก็เข้ายึดแนวป้องกันเมืองชั่วโจว ปล้นชิงเสบียงและสิ่งของภายในเมืองอย่างมโหฬาร ทั้งยังเข่นฆ่าชาวบ้านอย่างโหดเหี้ยม สิ่งที่พวกเขายึดครองไปพร้อมกันยังรวมถึงเครื่องป้องกันเมืองของชั่วโจวด้วย
ก้อนหินขนาดใหญ่ถูกกองไว้ตามช่องกำแพงและใต้หอรบ ก่อนจะถูกทุ่มลงมา ทั่วทั้งเมืองชั่วโจวมีก้อนหินเหล่านี้กองอยู่รวมกันราวหมื่นชั่ง
ทหารนายหนึ่งบนกำแพงพลาดถูกก้อนหินใหญ่กระแทกศีรษะ ร่างร่วงลงพื้นเสียงดังสนั่น และนอนแน่นิ่งอยู่ใต้กำแพงเมืองชั่วโจวไปตลอดกาล
คนเหล่านี้ล้วนเป็นทหารฝีมือฉกาจที่เฮยฉื่อฉางจือนำออกมาจากกองทัพ ทุกครั้งที่มีคนหนึ่งสละชีวิต ก็หมายถึงการสูญเสียทหารชั้นยอดไปอีกหนึ่งคน แม้กวนจงและจงหยวนจะเกณฑ์ทหารมาได้มากมาย แต่เมื่อเทียบกับกองทัพชายแดนชั้นยอดเหล่านี้แล้ว กำลังรบของพวกเขานับว่าเทียบกันไม่ติด
เสียงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมานดังขึ้นเป็นระยะบนบันไดปีนเมือง เสียงร่างไร้วิญญาณร่วงลงมากระแทกพื้นดังสนั่น เหว่ยติ้งจงได้ยินชัดเจนอยู่ข้างหู
เหว่ยติ้งจงใช้มือข้างหนึ่งจับบันไดปีนเมือง พลางเบี่ยงตัวหลบก้อนหินที่พุ่งลงมา ยังไม่ทันได้เริ่มปีน ก็เห็นหม้อดินระเบิดถูกเทลงมาจากด้านบนทันใด
หม้อดินระเบิดที่ว่านี้คือไหดินเผาซึ่งบรรจุปูนขาวดิบที่เผาจนร้อนเต็มใบ หากสัมผัสผิวหนังหรือดวงตา ก็แทบไม่แคล้วต้องตายหรือพิการ เป็นอาวุธที่ใช้รับมือศัตรูซึ่งไต่กำแพงขึ้นมาเบียดเสียดกันประหนึ่งฝูงมดได้อย่างยอดเยี่ยม
แต่บัดนี้ อาวุธป้องกันที่ชาวฮั่นคิดค้นขึ้นกลับถูกนำมาใช้เข่นฆ่าชาวฮั่นด้วยกันเองทั้งหมด
เหว่ยติ้งจงคิดไม่ตกจริง ๆ ว่าเมืองชั่วโจวซึ่งมีแนวป้องกันแน่นหนาเช่นนี้ถูกตีแตกได้อย่างไรกัน!
เมื่อเห็นหม้อดินระเบิดเทลงมาราวกับสายฝน เหว่ยติ้งจงจำต้องเลิกปีน เขาพลิกตัวกระโดดลงพื้นเพื่อหลบภัย ครั้นหม้อดินระเบิดระลอกแรกสิ้นสุดลง ก็มีทหารหลายสิบคนร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ก่อนร่วงลงสู่พื้น