เมื่อเห็นว่ากระบวนทัพสี่เหลี่ยมแตกกระจัดกระจาย ทหารม้าชั่วโจวก็ไม่มีเวลาหวนกลับมาป้องกันและเสริมกำลัง แม้ทหารราบจะมีจำนวนมาก แต่เมื่อเผชิญหน้ากับทหารม้าที่เคลื่อนที่ได้รวดเร็ว ก็ไม่มีความได้เปรียบใดให้กล่าวถึง
กระบวนทัพสี่เหลี่ยมล้มลงทีละแถว สมรภูมิถูกแบ่งแยกออกเป็นส่วน ๆ เหว่ยติ้งจงกัดฟันแน่น กุมทวนยาวไว้ในมือ แล้วพุ่งเข้าโจมตีทหารม้าที่อยู่เบื้องหน้าอีกครั้ง
ทว่าทหารม้าชนเผ่าเติร์กเคลื่อนที่รวดเร็วเหลือเกิน ทวนยาวไม่อาจแตะต้องร่างของทหารม้าได้ เหว่ยติ้งจงจึงจำต้องเบี่ยงตัวหลบการพุ่งเข้าชนด้วยความเร็วสูงของทหารม้า
ทหารม้าที่พุ่งเข้าชนด้วยความเร็วสูงไม่ต่างจากรถบรรทุกพุ่งชนคนเดินเท้า ไม่มีทหารราบคนใดขวางการพุ่งชนเช่นนี้ได้ แม้กระบวนทวนยาวจะถูกจัดตั้งขึ้นมาเพื่อรับมือทหารม้าโดยเฉพาะ แต่ยามนี้ก็ยังแสดงประโยชน์ใดออกมาไม่ได้
ฟิ้ว!
ทหารม้าคนหนึ่งพุ่งเข้าโจมตีกระบวนทัพที่เหว่ยติ้งจงอยู่ หลิวซื่อจีตะโกนเสียงดังว่า “หลบไป ระวัง!”
“ต้าลาง!”
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทุกคน เหว่ยติ้งจงยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เซียวจี้หลู่เองก็ร้องตกใจว่า “หลบ! หลบเร็ว!”
ฉัวะ!
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึง เหว่ยติ้งจงปักทวนยาวลงบนพื้น อาศัยแรงค้ำยันจากทวนแล้วกระโดดขึ้นสูงอย่างฉับพลัน พลิกตัวขึ้นไปบนหลังม้าของทหารม้า ก่อนจะนั่งลงอย่างมั่นคงด้านหลังทหารม้าชนเผ่าเติร์กผู้นั้น
ค่าชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว 10, 50, 60, 70...
เหว่ยติ้งจงไม่มีเวลาสนใจสิ่งเหล่านั้น ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของทหารม้าชนเผ่าเติร์กผู้นั้น เขาก็ดึงลูกธนูออกมาจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว