เมื่อพิธีแต่งงานเริ่มขึ้น เสียงดนตรีแผ่วเบาก็ค่อย ๆ ดังขึ้นรอบบริเวณ
พิธีกรในชุดสูทยืนอยู่บนเวทีด้านหน้า ถือไมโครโฟนพูดอะไรบางอย่าง
หวังเหล่ยเจ้าบ่าวปรากฏตัวแล้ว แต่ตอนนี้เฉินหรูยังไม่ออกมา
ครู่ต่อมา ตามกำหนดการ เฉินหรูในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ก็คล้องแขนบิดา ปรากฏต่อสายตาทุกคน แขกเหรื่อต่างพากันมองไปยังทั้งคู่
บนทางเดินยาวปูพรมแดง เฉินหรูคล้องแขนพ่อไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างยกชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อย แล้วค่อย ๆ ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยรองเท้าส้นสูง
เมื่อทั้งคู่ไปยืนอยู่บนเวทีด้านหน้าพร้อมเจ้าบ่าว พิธีกรก็กล่าวกับแขกเหรื่ออีกยืดยาว จากนั้นทุกคนก็ได้เห็นทั้งคู่แลกแหวนและทำพิธีจนเสร็จสิ้น
แต่แค่นี้ยังไม่จบ เพราะอีกเดี๋ยวพวกเขาต้องเปลี่ยนเป็นชุดสำหรับดื่มอวยพร แล้วเดินไปตามโต๊ะต่าง ๆ เพื่อชนแก้วกับแขกทุกคน
เจียงอวี่ปิงกับโจวหว่านเยว่นั่งอยู่ด้วยกัน ทั้งคู่ชิมอาหารบนโต๊ะไปพร้อมกับเพื่อนร่วมโต๊ะ
โจวหว่านเยว่เพิ่งกินไปคำเดียวก็เริ่มบ่นว่า “รสชาติแย่มาก ยังไงนี่ก็งานเลี้ยงแต่งงานนะ ฉันมาร่วมงานยังใส่ซองให้ด้วย แต่กลับให้กินของแบบนี้เนี่ยนะ”