พอโตขึ้นอีกหน่อย ผู้ใหญ่ก็จะยิ่งไม่ต้องคอยเป็นห่วงมากนัก
พอของสดมาส่งถึงหน้าบ้าน แม่เจียงก็ยกของที่วางอยู่หน้าประตูเข้ามา แล้วนำตรงเข้าไปในครัว
คืนนี้ตั้งใจจะทำเกี๊ยวกุ้ง
ตอนยังอยู่บ้านเกิด แม่เจียงก็ทำเกี๊ยวอยู่บ่อย ๆ ไส้สารพัดแบบก็เคยทำมาหมดแล้ว
เกี๊ยวไส้กุ้งเป็นเมนูที่เด็กสองคนชอบ เจียงเฉินกับเจียงอวี่ปิงก็ชอบกินเหมือนกัน
ส่วนแม่เจียงกับพ่อเจียงไม่ค่อยเลือกกิน อาหารแบบไหนก็กินได้ทั้งนั้น
ระหว่างเตรียมมื้อเย็น แม่เจียงก็ชะเง้อมองออกไปข้างนอกเป็นครั้งคราว
เจียงอวี่กับเจียงเหยาสองคนกำลังนั่งดูอะไรอย่างตั้งใจอยู่ข้างโต๊ะเขียนหนังสือ
ขอแค่เด็กทั้งสองไม่ก่อกวน แม่เจียงก็ทำงานในครัวได้อย่างสบายใจ
ประมาณหนึ่งทุ่มครึ่ง เจียงเฉินก็กลับถึงบ้าน
ตอนนั้นเกี๊ยวในครัวใกล้สุกแล้ว แม่เจียงใช้กระชอนตักเกี๊ยวขึ้นมาใส่จาน ก่อนยกไปวางบนโต๊ะอาหารด้านนอก
เด็กสองคนเห็นอาหารเย็นวันนี้แล้วก็อดเบิกตากว้างไม่ได้ “ว้าว วันนี้มีเกี๊ยวกุ้งอีกแล้ว! หอมมาก!”
แม่เจียงเห็นท่าทางน้ำลายสอของพวกเขา ก็สั่งให้ไปห้องน้ำ “ไปล้างมือก่อน แล้วค่อยกินข้าว”
เด็กทั้งสองเชื่อฟังดี รีบไปล้างมือที่ก๊อกน้ำ แล้วถึงมานั่งข้างโต๊ะ
เจียงเฉินกับแม่เจียงก็นั่งลงที่โต๊ะด้วย
“คืนนี้พ่อไม่กลับมากินข้าวเหรอครับ?”