พอถึงเวลาทำงานตอนบ่าย ก็มีงานบางอย่างที่ต้องจัดการ เพื่อนร่วมงานสองสามคนในออฟฟิศเงียบกันอย่างหาได้ยาก ไม่มีใครคุยเล่น ต่างคนต่างยุ่งกับงานของตัวเอง เจียงอวี่ปิงก็เช่นกัน
รอจนเลิกงาน งานก็แทบจะเสร็จหมดแล้ว เจียงอวี่ปิงจึงลงเวลาออกจากบริษัทตามปกติ
เพิ่งกลับมาถึงห้องเช่า ก็เห็นเด็กสาวห้องข้าง ๆ กำลังขนข้าวของของตัวเองมาวางไว้หน้าประตู ท่าทางเหมือนกำลังจะย้ายออก
ปกติอยู่บ้านหลังเดียวกัน แม้จะไม่ค่อยได้พูดคุยกัน แต่ก็ยังเจอหน้ากันเป็นครั้งคราว พอเจียงอวี่ปิงเห็นแบบนั้นจึงทักทายเธอ
“ไม่คิดจะอยู่ต่อแล้วเหรอ”
เด็กสาววางของในมือลง แล้วหันกลับมาตอบเธอ “ใช่ ฉันซื้อบ้านแล้ว เลยจะไม่อยู่ที่นี่ต่อ จากนี้กะว่าจะย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่”