กินสุกี้กันจบมื้อ เจียงอวี่ปิงรู้สึกอิ่มเอมใจเป็นพิเศษ แม้ริมฝีปากจะแสบร้อน แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความอยากกลับมาลองกินอีกครั้งของเธอลดลงเลย
ออกจากร้านแล้ว เธอขับรถไปร้านสุกี้กินข้าวของตัวเอง เดินดูรอบหนึ่ง จากนั้นก็กลับบ้าน
อยู่ข้างนอกมาครึ่งวัน เธอเริ่มรู้สึกเหนื่อย พอเข้าบ้านก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาทันที
จู่ ๆ ก็มีข้อความเด้งขึ้นมาบนโทรศัพท์
ตอนแรกเจียงอวี่ปิงยังงุนงงอยู่เล็กน้อย แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้พอรู้ว่าการดูตัวทำให้ได้ฟังคนอวดโว้ได้ เธอก็ไปสมัครบัญชีไว้บนแพลตฟอร์มหนึ่ง
ตอนนี้มีคนทักเธอมาแล้ว
เจียงอวี่ปิงกดเข้าไปในหน้าสนทนา แล้วคุยกับอีกฝ่ายอยู่พักหนึ่ง
หลังจากได้รู้ข้อมูลพื้นฐานของอีกฝ่ายแล้ว ทั้งคู่ก็นัดเวลาและสถานที่พบกัน
ตอนนี้แต่ละวันเธอก็ไม่มีอะไรทำมากนัก ไม่ก็ออกไปเดินช้อปปิ้งใช้เงิน ส่วนเวลาที่เหลือก็เอาไปพบปะคนที่ชอบอวดโว้ได้
ของรางวัลพวกนี้ เธอไม่เคยคิดว่ามีมากเกินไป ยิ่งเยอะยิ่งดี
ตอนนี้เธอเพิ่งอายุยี่สิบกว่า ๆ ยังมีเวลาอีกยาวไกล
สิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ดูเหมือนจะมากพอแล้ว แต่ไม่มีใครรู้ว่าในอนาคตจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง
เพราะฉะนั้นสะสมให้ตัวเองเพิ่มอีกหน่อยย่อมไม่ผิดแน่
อาจเป็นเพราะเพิ่งกินสุกี้มา พอกลับถึงบ้านเจียงอวี่ปิงก็รู้สึกเหมือนตัวมีกลิ่นสุกี้ติดอยู่
พักผ่อนสักครู่แล้วเธอก็ลุกไปอาบน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดนอนสะอาด ๆ คราวนี้รู้สึกสบายตัวขึ้นมาก