เจียงอวี่ปิงพาเจียงอวี่กับเจียงเหยาขึ้นรถ ตั้งจุดหมายปลายทางแล้วเตรียมพาทั้งคู่กลับ
ระหว่างทาง เจียงอวี่ปิงก็เตือนเด็กทั้งสองคนว่า “ต่อไปไม่ว่าจะอยู่ที่โรงเรียนอนุบาลหรือไปเรียนกิจกรรมเสริม ก็ต้องเข้ากับเพื่อนให้ดีนะ มีปัญหาอะไรก็คุยแลกเปลี่ยนกันได้ แต่อย่าทะเลาะกันเพราะเรื่องเล็กน้อยเด็ดขาด”
เจียงอวี่อธิบายว่า “คุณอาครับ จริง ๆ แล้วผมไม่ได้อยากเถียงกับเขา ที่ผมพูดเป็นเรื่องจริง ตอนเรียนอยู่ข้างใน คุณครูชมผมจริง ๆ”
เจียงเหยาก็พยักหน้า “ใช่ครับคุณอา คุณครูชมพวกเราต่างหาก”
เจียงอวี่ปิงไม่ได้อยู่ในห้องเรียน จึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน
แต่เมื่อมองสีหน้าของเด็กทั้งสองผ่านกระจกมองหลัง ก็เห็นว่าพวกเขาดูจริงใจมาก
บางทีคุณครูอาจตั้งใจให้กำลังใจเด็ก ๆ เลยชมทุกคนคนละประโยค ผลสุดท้ายเด็กหลายคนก็เลยทะเลาะกันเรื่องนี้
“พวกเธอเก่งกันทุกคน จำที่คุณอาเพิ่งพูดไว้ก็พอ”
ทั้งสองคนพยักหน้าอย่างว่าง่าย “พวกเรารู้แล้วครับ”
พอพาเด็ก ๆ ไปถึงห้องพักในร้านหมูกระทะ พ่อเจียงกับแม่เจียงเห็นเด็กทั้งสองคนเข้ามาก็ถามทันทีว่า “เรียนเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”
“คอร์สของเด็ก ๆ ไม่ได้ใช้เวลานานอยู่แล้วค่ะ เรียนแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว”