เจียงอวี่ปิงกลับถึงห้องชุดขนาดใหญ่ของตัวเอง อาบน้ำเสร็จก็กลับไปนอนแผ่บนเตียงในห้องนอน
คืนนี้เธอออกไปร่วมงานแต่งงาน แค่ผ่านเฉินหรูกับโจวหว่านเยว่ ก็ทำให้เธอได้เงินสดมาถึงสิบล้าน
พอเปิดแผงระบบ ก็ยังเห็นทรัพย์สินอื่น ๆ ด้วย อย่างร้านหมูกระทะและร้านเกมที่กระจายอยู่หลายร้อยแห่งทั่วประเทศ ซึ่งได้มาจากเด็ก ๆ หลายคนก่อนหน้านี้
ของมีมากขึ้นเรื่อย ๆ ต่อไปก็คงต้องคิดหาคนมาช่วยดูแลทรัพย์สินโดยเฉพาะ จะได้ประหยัดเวลาและมีเงินไหลเข้ามาอย่างสม่ำเสมอ
ดึกมากแล้ว เจียงอวี่ปิงไม่ได้ครุ่นคิดเรื่องนี้นานนัก พอหัวถึงหมอนไม่นานก็ผล็อยหลับไป
...........
เช้าวันต่อมา เธอตื่นขึ้นเองตามธรรมชาติแล้วขับรถไปร้านหมูกระทะ
ตั้งใจไปดูพ่อแม่กับความเรียบร้อยในร้าน
ปกติแม้จะไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับพวกท่าน แต่เธอก็แวะไปหาอยู่บ่อย ๆ
ช่วงเช้าลูกค้าไม่มากนัก อีกทั้งงานที่จัดให้พ่อเจียงกับแม่เจียงก็ไม่ได้หนักหนาอะไร ตอนนี้ทั้งคู่จึงค่อนข้างว่าง
พอเห็นเธอเดินเข้ามา สองสามีภรรยาสูงวัยก็ยิ้มกว้างทันที
“กินข้าวหรือยัง?”
เจียงอวี่ปิงพยักหน้า “กินมื้อเช้ามาแล้ว เที่ยงนี้กินกับพวกคุณที่นี่นะ”
“ได้สิ”
“ที่ทำงานมีปัญหาอะไรไหม?”
พ่อเจียงกับแม่เจียงส่ายหน้า “ไม่มีเลย เพื่อนร่วมงานก็ดีกันทุกคน”
ช่วงนี้ชีวิตของสองสามีภรรยาสูงวัยเป็นไปอย่างราบรื่นมาก
ผู้จัดการร้านกับพนักงานทุกคนรู้ว่าพวกท่านเป็นพ่อแม่ของเจ้าของร้าน จึงปฏิบัติต่อพวกท่านอย่างดี งานที่ทำก็ไม่เหนื่อย