โถงเสบียงนักรบมีพื้นที่กว้างขวางมาก
มีทั้งหมดแปดชั้น แต่ละชั้นใหญ่เท่ากับสนามฟุตบอลหนึ่งสนาม ภายในมีร้านรวงเล็กใหญ่ตั้งเรียงรายอยู่อย่างหนาแน่น ผู้ฝึกยุทธจำนวนไม่น้อยเดินไปมาและจับจ่ายใช้สอยกัน
จะเรียกที่นี่ว่าโถงก็ไม่ถูก ดูคล้ายห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่มหึมามากกว่า
หลังออกจากเขตประกาศภารกิจ ฉู่โม่ก็เดินสำรวจไปทั่วที่นี่
ครั้งนี้ที่มาที่นี่
นอกจากจะมาส่งภารกิจแล้ว เขายังตั้งใจจะขายวัสดุสัตว์ดุร้ายที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้ และซื้อวิชาหลอมกายด้วยพลังหยวนสำหรับระดับผู้ฝึกยุทธสักเล่ม
ไม่นาน
ฉู่โม่ก็มาถึงร้านแห่งหนึ่ง ซึ่งดูเป็นร้านที่ใหญ่ที่สุดในโถงแห่งนี้
“ร้านหยกมรกต!”
ฉู่โม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
ได้ยินว่าร้านหยกมรกตเป็นกิจการในสังกัดของสมาคมการค้าจุดคราม
สมาคมการค้าจุดครามมีอิทธิพลกว้างขวางอย่างยิ่ง สาขากระจายอยู่ทั่วทั้งฐานที่มั่น มีผู้ฝึกยุทธและปรมาจารย์ยุทธจำนวนไม่น้อยทำงานให้ กระทั่งมหาปรมาจารย์แห่งวิถียุทธในฐานที่มั่นยังต้องให้เกียรติพวกเขาถึงสามส่วน
ยังมีข่าวลืออีกว่า
แท้จริงแล้วสมาคมการค้าจุดครามไม่ใช่ขุมกำลังท้องถิ่นของฐานที่มั่นหลูหยาง แต่เป็นสาขาที่ขุมกำลังใหญ่แห่งหนึ่งส่งมาพัฒนากิจการในฐานที่มั่นหลูหยาง
แต่นั่นเป็นเพียงข่าวลือ ไม่มีใครรู้ว่าจริงหรือเท็จ
อย่างไรก็ตาม แค่เห็นส่วนหนึ่งก็พอจะมองออกทั้งหมด เบื้องหลังของสมาคมการค้าจุดครามย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน
แต่เรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉู่โม่
เขาก้าวเข้าไปในร้าน
“ท่านผู้ฝึกยุทธ ต้องการอะไรหรือคะ ร้านหยกมรกตของเรามีสินค้าหลากหลาย ครบครันทุกอย่าง ราคาย่อมเยา ซื่อสัตย์ไม่โกงทั้งเด็กและผู้ใหญ่ค่ะ!”