วินาทีนั้นเอง!
แสงเย็นเยียบสายหนึ่งปรากฏขึ้นในมือขวาของฉู่โม่ ก่อนจะกวาดผ่านเบื้องหน้าเป็นเส้นโค้งสว่างไสว
เส้นโค้งนั้นพาดผ่านฟากฟ้าดุจแถบแพร ราวกับแสงสายหนึ่งที่แหวกฟ้าผ่าแผ่นดิน พุ่งระเบิดออกมา!
มันช่างเจิดจรัสและสว่างไสวเหลือเกิน
เพียงชั่วพริบตา ก็เข้าครอบครองสายตาของทุกคน
จันทราสว่าง ไม่รู้เลือนแสงลงตั้งแต่เมื่อใด
หมู่ดาวก็หายลับไปจากสายตา
เมื่อดาบนี้ฟาดฟันออกไป ผู้ฝึกยุทธทั่วทั้งสนามรบที่ถือดาบอยู่ในมือ ต่างส่งเสียงสั่นสะเทือนก้องกังวานขึ้นพร้อมกันในชั่วขณะนั้น
“นี่...”
“นี่มัน...”
เมื่อเห็นแสงดาบที่ดูราวกับช่วงชิงประกายของจันทราและแสงดาวไปได้ เซินจิ้งกับปรมาจารย์อีกหลายคนต่างเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“ฟึ่บ...”
แสงรูปโค้งกวาดผ่าน แล้วเลือนหายไปในพริบตา
ส่วนสัตว์ดุร้ายระดับสี่ขั้นสูงทั้งเจ็ดตัวที่พุ่งเข้าหาฉู่โม่ กลับชะงักค้างกลางอากาศ
ราวกับเวลาได้หยุดนิ่งลงในชั่วขณะนี้
ยากจะบอกได้ว่าเวลาผ่านไปเพียงพริบตา หรือชั่วนิรันดร์
“ฟู่...”
สายลมอ่อนบางพัดผ่านมา
สัตว์ดุร้ายระดับสี่ที่แผ่กลิ่นอายแข็งแกร่งตัวหนึ่ง พลันสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
วินาทีถัดมา
มันก็ระเบิดออกดังตูม!
ร่างของมันพังทลายในพริบตา เลือดสาดกระเซ็น กลายเป็นกองเนื้อแหลกเละ
และนี่...
เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
หลังจากร่างของสัตว์ดุร้ายระดับสี่ตัวแรกระเบิดออก สัตว์ดุร้ายที่เหลืออีกหกตัวก็ระเบิดตามกันทีละตัว
เสียงร่างระเบิดของพวกมันไม่ได้ดังมากนัก