ดินแดนลับงั้นหรือ?
ฉู่โม่ใจไหววูบขึ้นมาทันที
เขาย่อมเคยได้ยินเรื่องดินแดนลับมาบ้าง
นับตั้งแต่ฟ้าดินเกิดการเปลี่ยนแปลง ดาวน้ำเงินก็มีโลกใบเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว โลกใบเล็กเหล่านี้พึ่งพาดาวน้ำเงิน อีกทั้งโดยทั่วไปยังซ่อนเร้นอย่างยิ่ง จึงถูกเรียกว่าดินแดนลับ
ดินแดนลับบางแห่งมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีทั้งภูเขา สายน้ำ และสิ่งมีชีวิต อีกทั้งยังอาจให้กำเนิดสัตว์ดุร้ายและสมบัติล้ำค่าจากธรรมชาตินานาชนิด ส่วนบางแห่งกลับแห้งแล้งยากจน แม้แต่ต้นหญ้าก็ยังไม่ขึ้น
แต่ถึงกระนั้น
ทันทีที่ดินแดนลับแห่งใดปรากฏสู่โลกภายนอก ก็จะเรียกให้คนนอกเข้ามาแย่งชิง กระทั่งเกิดการนองเลือดครั้งใหญ่
อำนาจใหญ่หรือฐานที่มั่นขนาดใหญ่หลายแห่งบนดาวน้ำเงินในปัจจุบันที่ยืนหยัดไม่ล้มและมีผู้เชี่ยวชาญปรากฏตัวมากมาย ก็เป็นเพราะแต่ละแห่งมีดินแดนลับขนาดใหญ่เป็นของตนเอง
ภายในนั้นมีปราณบรรพกาลอุดมสมบูรณ์ ทั้งยังเต็มไปด้วยทรัพยากร นี่คือรากฐานของอำนาจใหญ่และฐานที่มั่นขนาดใหญ่!
ดินแดนลับล้ำค่าเช่นนี้
โม่ซานซานกลับถามเขาว่ายินดีจะไปหรือไม่ หรือว่าโม่ซานซานจะครอบครองดินแดนลับอยู่แห่งหนึ่ง?
ราวกับรู้ว่าฉู่โม่กำลังคิดอะไร โม่ซานซานพยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ถูกต้อง! ฉันมีดินแดนลับอยู่ในมือจริง ๆ …พูดตามตรง สมบัติที่พวกคุณไปคุ้มกันกลับมาจากฐานที่มั่นฉางเฟิงก่อนหน้านี้ ก็คือกุญแจเปิดดินแดนลับแห่งนี้!”
ฉู่โม่พยักหน้า
แต่จากนั้นก็ถามต่อว่า “ดินแดนลับล้ำค่าขนาดนี้ ทำไมถึงชวนผมล่ะ? ไม่กลัวหรือว่าผมจะฆ่าคนชิงสมบัติในดินแดนลับ?”
ระหว่างพูด เขามองโม่ซานซาน แววตาเผยความสงสัยใคร่รู้
