ตอนที่ 18 แผนการ
เจียงหวั่นไม่สนใจสายตาจับผิดเหล่านั้น และไม่ทำให้ผู้ใหญ่บ้านลำบากใจอีก “งั้นฉันเชื่อคำพูดของผู้ใหญ่บ้านแล้วกัน ฉันกลับก่อนนะ”
ถ้ายังไม่รู้จักดูสถานการณ์ต่อไป คงได้ทำให้คนอื่นรำคาญแล้ว
คนส่วนใหญ่มาเพื่อดูเรื่องสนุก ไม่ได้คิดจะช่วยแก้ปัญหาให้จริง ๆ หรอก
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องแยกบ้านที่เธอต้องการ ก็ไม่มีใครช่วยจัดการให้ได้อยู่แล้ว
แต่อย่างน้อยเรื่องนี้ก็มีผู้ใหญ่บ้านกับชาวบ้านมากมายเป็นพยาน กลับไปแล้วเธอก็ไม่ต้องกลัวว่าคนตระกูลลู่จะทำอะไรเธอ
เห็นเจียงหวั่นรู้จักดูสถานการณ์ ผู้ใหญ่บ้านก็วางใจลง
เมื่อครู่เขายังกังวลว่าสะใภ้คนนี้จะดื้อดึงกับเขาจนถึงที่สุด ทำให้เขาลำบากใจ
คิดไปคิดมา ผู้ใหญ่บ้านก็เตือนลู่เว่ยกั๋วอีกสองสามคำ “เว่ยกั๋ว ฉันดูแล้วสะใภ้คนนี้ก็ไม่เลวนะ ลูกชายคนโตของแกเป็นทหาร แต่งงานกับเขาแล้ว ชาตินี้ก็คงต้องอยู่กับเขาไป ไม่ว่ายังไง แกก็เห็นแก่ลูกชายคนโตบ้าง คนเขากินไข่สองฟอง ไม่เห็นต้องทำกันขนาดนี้เลย”
ลู่เว่ยกั๋วได้แต่ฝืนยิ้มประจบ “มันไม่ใช่เรื่องไข่สองฟองจริง ๆ นะครับ! เฮ้อ เมื่อก่อนก็อยู่กันดี ๆ ไม่รู้ทำไมจู่ ๆ ถึงไม่พอใจพวกเราขนาดนี้”
เห็นว่าเขาไม่ฟังคำพูดของตัวเองเลย ผู้ใหญ่บ้านก็เลิกเกลี้ยกล่อม
ในฐานะผู้ใหญ่บ้าน เขาย่อมรู้ว่าภายในตระกูลลู่ไม่ได้สวยหรูอย่างที่เห็นภายนอก
แต่ก็อย่างที่พูด เขาเป็นแค่ผู้ใหญ่บ้านคนหนึ่ง จะไปควบคุมได้อย่างไรว่าใครจะใช้ชีวิตแบบไหน
เจียงหวั่นกลับมาถึงตระกูลลู่ ครอบครัวของลูกชายคนที่สองกับครอบครัวของลูกชายคนที่สามแยกย้ายกันไปแล้ว