โลงศพถูกส่งเข้ามาในเนินเขา ที่นี่ทัศนียภาพงดงาม ฮวงจุ้ยก็ไม่เลว เป็นตำแหน่งที่เขาเลือกสรรมาอย่างพิถีพิถัน
หลี่จ้านโน้มกายลง กระซิบเรียกเบา ๆ ข้างหูเหราซย่าเหอ
“ซย่าเหอ คนถูกให้แยกย้ายไปแล้ว ตื่นได้แล้ว”
สิ้นเสียงได้ครู่หนึ่ง สตรีหนุ่มที่เมื่อครู่ไร้ชีวิตชีวาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาสุกใสไม่มีความตายซากเหมือนเมื่อครู่ แฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้าอ่อน ๆ
เหราซย่าเหอค่อย ๆ เหยียดแขนขา ยกมือนวดหว่างคิ้ว กล่าวเสียงเบาด้วยความรู้สึกมากมาย
“เจ้าจิ้งจอกเฒ่าอ๋องจิ่นช่างระแวดระวังนัก เกือบถูกนักพรตของเขาจับได้ พูดไปแล้วยาปลอมตายนั่นก็ร้ายกาจจริง ๆ เพียงแต่ ปิดลมหายใจนานขนาดนี้ เกือบทนไม่ไหวแล้ว”
เหราซย่าเหอถอนหายใจเนิบ ๆ พูดไปก็บังเอิญนัก
นางไม่ค่อยดูดวงให้ตัวเอง แต่วันนั้นคำนวณชะตา กลับพบว่าวันพิธีมงคลใหญ่เป็นเคราะห์ถึงตายของนาง หากไม่แก้เคราะห์นี้ หยุนซื่อผู้เป็นมารดาจะต้องได้รับผลกระทบอย่างหนัก
เหราซย่าเหอจึงถือโอกาสวางแผนตายปลอม ใช้วิชาลับปิดเส้นลมปราณ ผนวกกับเข็มหลอนวิญญาณสร้างภาพลวงว่าหัวใจสั่นตายกะทันหัน อาศัยปรากฏการณ์ฟ้าของวิญญาณแดงขาวคู่แค้นครั้งนี้ ดึงไอสังหารให้ย้อนกลับไปทำร้ายทุกคนที่คิดแย่งชะตาชีวิตของนาง
หลี่จ้านไม่ได้เอ่ยอะไรมาก เพียงโอบนางเข้าสู่อ้อมกอดอย่างเงียบงัน เพื่อบรรเทาความทุกข์ใจ
แรงของเขามหาศาล ราวกับจะหลอมนางเข้าไปในเลือดเนื้อ
“ซย่าเหอ ทุกอย่างมีข้าอยู่ ข้ารับแทนเจ้าได้ทั้งหมด ต่อให้ต้องเดินไปสู่จุดจบที่ต้องตายก็ตาม”