การมีอายุยืนยาว ต้องอาศัยวาสนา
ตำแหน่งฮ่องเต้นี้เขามีโอกาสแย่งชิง เพราะพี่น้องร่วมบิดาส่วนใหญ่ไร้ความสามารถ
ศัตรูเพียงหนึ่งเดียวที่พอเป็นคู่ต่อสู้คือหลานชายหลี่จ้าน แต่ก็เป็นเพียงคนป่วยโรคเรื้อรัง ไม่น่ากลัวเลยสักนิด ใต้หล้านี้ต้องตกอยู่ในมือเขาไม่ช้าก็เร็ว
ทันใดนั้น พ่อบ้านเคาะประตู กล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “ท่านอ๋อง คุณหนูรองสกุลเหรามาแล้ว ได้ส่งไปที่เรือนรองของท่านแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
อ๋องจิ้นยกยิ้มมุมปาก ดูอารมณ์ดีมาก
ทางจวนสกุลเหราเคยส่งรูปวาดเหราซย่าเหอมาให้ นางรูปโฉมไม่ธรรมดา ใบหน้างดงามล่มเมือง ในหมู่เหล่าคุณหนูเมืองหลวงก็นับว่าโดดเด่นเป็นพิเศษ
"ดีมาก เหราชู่มู่ทำได้ไม่เลว แทนข้านำหีบเครื่องประดับทองคำและเงินสองหีบไปมอบให้ฮูหยินสกุลเหรา ถือเป็นของขอบคุณจากข้า"
หวงก้านเข้าใจความหมายของอ๋องจิ้นดี จึงกล่าวอย่างนอบน้อม "พ่ะย่ะค่ะ บ่าวจะไปจัดการเดี๋ยวนี้"
อ๋องจิ้นอารมณ์ดีลุกขึ้นยืน แล้วก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าไปยังเรือนรอง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มทะเยอทะยาน
*
เหราซย่าเหอกำลังหาว หมอบอยู่บนหลังคาจวนอ๋องจิ้น นางนับดาวบนฟ้า แต่เดิมเริ่มง่วงซึมแล้ว
แต่กลับได้เห็นใบหน้าคุ้นเคยในจวนอ๋อง
เห็นจางเทียนซือเดินอย่างระมัดระวังลัดเลาะไปตามระเบียงในจวนอ๋อง แล้วก็หายตัวไป
เหราซย่าเหอขมวดคิ้ว ดูท่าจางเทียนซือจะเกี่ยวข้องกับจวนอ๋องจิ้น ช่วงนี้ในเมืองหลวงเกิดเรื่องมากมาย ล้วนโยงใยกับตระกูลสูงศักดิ์ในเมืองหลวง และจางเทียนซือก็พัวพันอยู่ท่ามกลางเรื่องราวเหล่านั้น