คุณยายลู่ดีใจจนเนื้อเต้น จูงมือเจียงหว่านเดินไปยังโต๊ะอาหาร
ขนมกุ้ยฮวาเนื้อนุ่ม ขนมถั่วเขียวทำมือ ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน ปลากุ้ยกระรอก ไก่บ้านตุ๋นใส ๆ หัวสิงโตตุ๋นซีอิ๊ว และไข่นึ่งกุ้ง
อาหารเต็มโต๊ะใหญ่ ล้วนเป็นฝีมือทำอาหารสูตรลับของบ้านเก่าตระกูลลู่ ทั้งสีสัน กลิ่นหอม และรสชาติครบครัน
และล้วนเป็นรสชาติที่เจียงหว่านชอบทั้งนั้น
เพิ่งนั่งลง คุณยายลู่ก็ตักซุปไก่ดำให้เจียงหว่านหนึ่งชาม “หลานรัก นี่เป็นไก่ที่ยายเลี้ยงไว้ตอนพักฟื้นอยู่ที่ภูเขาผู่จี้ ตอนนั้นยายเบื่อไม่มีอะไรทำ เลยเลี้ยงไว้เป็นพิเศษเพื่อบำรุงร่างกายหนู”
พูดจบก็วางชามซุปไก่ลงตรงหน้าเจียงหว่าน
จากนั้นก็ยิ้มพลางเสริมว่า “ดื่มเยอะ ๆ บำรุงร่างกายให้แข็งแรง จะได้รีบมีเหลนสาวตัวขาวอวบให้ยายสักคน”
เจียงหว่านก้มมองซุปไก่ดำหอมกรุ่นตรงหน้า ในใจขมขื่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
มีลูกกับลู่หานเซิงอย่างนั้นหรือ
เธอลอบถอนหายใจอยู่ในใจ
ชาตินี้คงไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว
แต่เมื่อเห็นแววตาเปี่ยมเมตตาและความคาดหวังของคุณยายลู่
เจียงหว่านก็ยังยกชามขึ้นมาจิบทีละน้อย
คุณยายลู่เพิ่งพูดจบ ลู่หานเซิงก็ถือชามเปล่ายื่นให้คุณยายลู่ น้ำเสียงเจือแววหยอกเย้า
“คุณยายครับ จะมีเหลนสาวได้ก็ต้องอาศัยผมด้วยคนเดียวจะไหวหรือครับ ผมก็ต้องบำรุงเหมือนกัน”
คุณยายลู่ถลึงตามองลู่หานเซิง อดด่าไอ้เด็กเวรในใจไม่ได้
แต่ก็ยังรับชามจากลู่หานเซิงมา หยิบทัพพีตักซุปเต่าบำรุงกำลังจากชามซุปข้าง ๆ ใส่ชาม แล้วยื่นให้ลู่หานเซิง
“แกก็ดื่มเยอะ ๆ อย่ามาแผ่วเอาตอนสำคัญล่ะ”
ลู่หานเซิง “……”
กินมื้อเย็นเสร็จ คุณยายลู่ก็เอ่ยขึ้นว่า “หว่านหว่าน ยายให้คนจัดห้องของพวกแกไว้เรียบร้อยแล้ว คืนนี้ค้างที่บ้านเก่าตระกูลลู่สักคืน พรุ่งนี้ค่อยกลับ”
พูดจบ คุณยายลู่ก็หาวอย่างเกียจคร้าน ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “ดึกแล้ว ยายไปพักก่อนนะ พวกแกก็อย่าเล่นดึกนัก รีบพักผ่อนกันล่ะ”