“โปรเจกต์มูลค่าหลายหมื่นล้าน แต่นายให้เงินเธอแค่สองล้าน? ผู้ชายสารเลวอย่างลู่หานเซิงขี้เหนียวเกินไปแล้ว!”
เหยาเหมยฉีที่กำลังเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดอยู่ปลายสายออกโรงปกป้องเจียงหว่าน
เธอด่าลู่หานเซิงยกใหญ่ที่ขี้เหนียวกับภรรยาของตัวเองเกินไป
ดูอย่างงานขวัญเดือนเต็มสุดหรูที่เคยติดเทรนด์ก่อนหน้านี้สิ ของขวัญในงานก็มีตั้งมากมาย การตกแต่งห้องจัดเลี้ยงก็หรูหรา อย่างไรก็ต้องใช้เงินสามสิบล้านขึ้นไปแล้ว
“ถ้าราคาเพิ่มขึ้นอีกหน่อย มันก็กลายเป็นแต้มต่ออย่างอื่นแล้ว”
เจียงหว่านถอนหายใจเบา ๆ
พอเหยาเหมยฉีได้ยินประโยคนั้น ก็หันไปด่าลู่หานเซิงกับซูซิงเยวี่ยอีกยก
“ฉือฉือ คราวก่อนตอนที่เธอรีบไปทำงานต่างจังหวัด ฉันน่าจะเตือนเธอไว้ เวลาไปคบหาคนที่นั่นต้องระวังตัวให้ดี อย่าให้ผู้ชายที่มีเจตนาไม่ดีจับจุดอ่อนของเธอได้เด็ดขาด”
เจียงหว่านไม่รู้ว่าเหยาเหมยฉีไปมีเรื่องกับกูเปยเฉินตั้งแต่เมื่อไร
เขาเป็นคุณชายเจ้าสำราญที่ใช้ชีวิตเสเพล ถึงขั้นแอบถ่ายรูปส่วนตัวก็ยังทำได้
เจียงหว่านกลัวว่าเหยาเหมยฉีจะเจอผู้ชายต่ำช้าสกปรกแบบนี้อีกในครั้งหน้า
เหยาเหมยฉีหัวเราะเสียงดังอย่างไม่ถือสาอยู่ปลายสาย
“โธ่ ฉันนึกว่าเรื่องอะไร ผู้ใหญ่แล้วทั้งผู้หญิงผู้ชาย ใครเขาจะต้องหลบเลี่ยงเรื่องนี้กัน หว่านหว่าน เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก ฉันสบายดี”
คุยกันได้ไม่กี่ประโยค เหยาเหมยฉีก็ต้องกลับไปยุ่งกับงานต่อ
เจียงหว่านวางสาย
พนักงานต้อนรับของสตูดิโอเดินเข้ามา “หว่านหว่าน มีลูกค้ามาหาที่ด้านหน้า”
เจียงหว่านพยักหน้า แล้วเดินตามพนักงานไปยังโถงด้านหน้า
“อ้าว ไม่นึกว่าจะเจอเธอที่นี่ด้วย”
พอฮั่วถิงเสียวเห็นเจียงหว่าน มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนไม่ใส่ใจ ทว่าซ่อนแววเยาะเย้ยจงใจเอาไว้