"ไอ้สารเลวหลี่ฉงเหวินนั่นอย่ากลับมาเลยดีกว่า อุ้มหลานฉันไปตั้งหลายปีเพิ่งกลับมาสองครั้ง ตอนนี้หลานฉันโตแล้ว ไม่ต้องให้มันพามาก็กลับมาเองได้ ไอ้ลูกชายของมันน่ะจะเอาไว้ทำไมก็ไม่รู้" ยายพูดด้วยความโมโห
"ก็เธอนั่นแหละที่รังเกียจเมียใหม่ของมัน ไม่งั้นมันจะไม่ยอมกลับมาเชียวหรือ" เฒ่าหลี่ว่า
"ฉันยังด่าเสี่ยวเจวียนประจำเลย เห็นเสี่ยวเจวียนหนีไปไหนไหมล่ะ" ยายเถียงอย่างไม่ยอม
"แม่คะ ที่ฉันหาผัวได้นี่ก็ไม่ค่อยมีปัญญา แถมฉันก็ไม่มีที่ไปหรอก" อาเขยสะใภ้รองพูดพร้อมยิ้ม
หลี่ฉงอู่ดื่มเหล้าไปส่ายหัวไป พี่ชายคนโตของเขาก็ดื้อรั้นนิดหน่อย ก็แค่ยายไม่ค่อยดีกับเมียคนที่สองของเขา เขาก็ไม่ยอมกลับมาแล้ว
"ไป๊ ไปให้พ้น อย่ามากวนฉัน" ยายตวาดใส่อาเขยสะใภ้รอง
"ปู่ ย่า พรุ่งนี้ผมจะกลับแล้วนะครับ" หลี่ไหลฝูฉวยจังหวะที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพูดขึ้น
"ห๊ะ"
"หลานชายนะ รีบร้อนไปไหน อยู่ได้แค่ไม่กี่วันเองนะ" ยายร้อนใจขึ้นมาทันที
หลี่ไหลฝูไม่รอให้เฒ่าหลี่ถาม รีบพูดว่า "ปู่ย่า ผมจะกลับไปเอาเนื้อไปให้ที่บ้าน ตอนนี้ผมไม่ได้เรียนหนังสือแล้ว เราอยู่ไม่ไกลกัน เดินแค่ชั่วโมงเดียวก็ถึง อีกสองวันผมค่อยมาใหม่"
"อย่างนั้นก็พอได้ ตกใจหมดเลย นึกว่าหลานจะไม่มาอีกนาน" ยายตบอกตัวเอง
เฒ่าหลี่พูด "ควรจะกลับไปส่งเนื้อจริงๆ หลานชายเรานี่กตัญญูจริงๆ"