หลี่ไหลฝูไม่อยากพูดมากกับพวกนางแล้ว แค่คุยกับแม่ลูกสามนั่นต่ออีกนิดเดียวหลี่ไหลฝูก็จะอ้วกแล้ว
หลังจากมองดูยายหั่นไส้มัน กระเพาะหมู ตับหมู ปอดหมูเสร็จ ก็ใส่ถุงให้เขา หลี่ไหลฝูแบกถุงแล้วเดินออกไปข้างนอก
เฒ่าหลี่ กับยาย แล้วก็อาเขยสะใภ้รอง แถมด้วยเสี่ยวหู่ เสี่ยวหลง พวกเขามาส่งเขาถึงปากหมู่บ้านเลย ตลอดทางนี้ได้รู้สึกถึงข้อดีของการเป็นผู้อาวุโสอีกครั้ง มีคนเรียกเขาว่าอาเล็กบ้าง ปู่บ้างไม่หยุดปาก
ยิ่งพวกเด็กที่วิ่งแก้ผ้าอยู่ พอเจอเฒ่าหลี่ก็เรียกทันทีว่าทวด
เฒ่าหลี่ดูออกว่าหลี่ไหลฝูอารมณ์ดีมาก จึงถามว่า “หลานเอ๋ย ดีใจไหม? ปู่ของแกน่ะก็แค่อายุมากแล้ว ตอนหนุ่ม ๆ มักจะเดินเล่นในหมู่บ้านบ่อย ๆ ก็รอให้คนอื่นมาเรียกนี่แหละ ใครไม่เรียก ข้าจะไปหาเรื่องกับผู้ใหญ่ในบ้านเขา”
หลี่ไหลฝูถึงได้รู้ว่า นิสัยซุกซนแบบนี้ของตัวเองเหมือนปู่ของเขาทั้งดุ้น
“ปู่ทวด พวกท่านมาส่งอาเล็กของผมหรือ?” หลี่เถี่ยจู้กับพวกยืนอยู่ในนาแล้วถามขึ้น
“ใช่ อาเล็กของพวกแกจะกลับเข้าเมืองแล้ว” เฒ่าหลี่เอามือไพล่หลังแล้วตอบ
หลี่ลิ่วตะโกนทันทีว่า “เถี่ยจู้ เจ้าช่วยอาเล็กถือของหน่อย ส่วนเที่ยฉุย เจ้าถือปืนไปด้วย! ไปส่งอาเล็กให้ถึงประตูเมือง”
“หกอา ไม่ต้องถือปืนไปก็ได้มั้ง?” หลี่เที่ยฉุยพูด
หลี่ลิ่วหน้าดำแล้วด่าว่า “เจ้ารู้อะไร ก็ในกระสอบป่านที่อาเล็กของเจ้าแบกมาน่ะมันเนื้อนะ ถ้าเกิดมีคนมาแย่งไปจะทำยังไง? ให้ไปก็ไป เรื่องมากอยู่ได้ ไม่งั้นก็อยู่ตรงนี้ตักน้ำ ให้คนอื่นไปแทน”