เติมฟืนเข้าไปในเตา หั่นเบคอนสองสามชิ้น จริงๆ แล้วไม่ได้หั่นมาก แต่เขากลับเทไส้หมูและตับหมูลงไปในหม้อทั้งหมด สิ่งเหล่านี้ตอนที่ยายเขาทำ แค่ทำให้สุกประมาณแปดส่วน กินแล้วเหนียวมาก คาวอีกต่างหาก
ยังใช้ซีอิ๊วผัดกระทะ พอเทซีอิ๊วเสร็จ เสียงของจ้าวฟางก็ดังมา "ไหลฝู ซีอิ๊วใส่ให้น้อยหน่อยนะ นั่นต้องใช้คูปองซื้อเลยนะ ไม่งั้นฉันทำเองดีกว่า"
หลี่ไหลฝูทำเป็นไม่ได้ยิน เทหัวไชเท้ากับไส้หมูลงในหม้อทั้งหมด แล้วเอาขนมปังแบนไปแปะไว้ที่ขอบหม้อ
ปิดฝาหม้อเสร็จก็เรียบร้อย หนึ่งจานข้าว หนึ่งจานกับข้าว พอเข้าบ้าน เด็กน้อยก็เหมือนเพนกวิน กางมือน้อยๆ รอให้เขาอุ้ม กินเข้าไปไม่เสียเปล่าจริงๆ
รออยู่สิบกว่านาที หลี่ฉงเหวินก็ผลักประตูเข้ามา "กลับมาตอนไหนเนี่ย?" พูดกับหลี่ไหลฝู
"ตอนเช้า!"
"ฉงเหวิน ฉันจะบอกนาย วันนี้ไหลฝูพวกเราสุดยอดมากเลย ไหลฝูดีมาก ไหลฝู..."
"เอ๊ะ ไม่ไหวแล้ว พูดไม่ชัดแล้ว" ผลักกระดาษแข็งในมือทิ้ง แล้วพูดว่า "นายดูเอาเองดีกว่า!"
หลี่ฉงเหวินวางกล่องข้าวไว้บนโต๊ะแปดเซียน แล้วหยิบขนมปังที่ผสมแป้งข้าวโพดออกมาหนึ่งอันพูดว่า "เขาแค่ไม่ก่อเรื่อง ก็ถือว่าฉันต้องไปกราบพระแล้ว จะเก่งอะไรนักหนา? ไปเก็บเงินได้หรือไง?"
"เก็บได้สิ เก็บได้! เก็บได้ตั้งแปดเหมาเลยด้วย" จ้าวฟางลุกจากเตียงแล้ว
"เฮ้ย เรื่องอะไรกัน!"
"ฉันพูดไม่ชัดแล้ว เรื่องเก็บได้แปดเหมา ไม่ใช่..."
หลี่ฉงเหวินขมวดคิ้วพูดว่า "นายพูดช้าๆ หน่อยได้ไหม? อย่างนี้ทีละนิดทีละหน่อย มันเรื่องอะไรกันแน่?"