หน้าท้องน้อยของเหยียนจือถูกชายหนุ่มแนบชิด ริมฝีปากของทั้งคู่ยังประกบกันแนบสนิท ท่ามกลางบรรยากาศสลัว ทั้งสองจ้องตากันจนสมองแทบหยุดทำงาน
สุดท้ายเป็นหญิงสาวที่ยังไม่ถูกฤทธิ์ยาทำให้สับสนตอบสนองได้ไวกว่า เหยียนจือยันกายขึ้น แล้วเลียริมฝีปากแดงของตัวเองต่อหน้าจี้ถิงโจว
จี้ถิงโจวจ้องริมฝีปากแดงของเหยียนจือ ริมฝีปากที่เพิ่งถูกเลียมีสีระเรื่อ ยิ่งโดดเด่นท่ามกลางความมืดสลัว
สัมผัสนุ่มนวลที่แตะกันเพียงครู่เดียวเมื่อครู่ยังวนเวียนอยู่ในห้วงคิดของชายหนุ่ม เหยียนจือยกมือวางลงบนอกของจี้ถิงโจว แล้วไล้ลงไปจนถึงกางเกงของเขา
“จือจือ…”
ลำคอของจี้ถิงโจวแห้งผากจนแทบทนไม่ไหว เขาเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า เหยียนจือกลอกตา ก่อนใช้นิ้วชี้วาดวงกลมตรงบริเวณกระเป๋ากางเกงของเขาราวกับกำลังหยอกเย้า
จี้ถิงโจวสูดลมหายใจเฮือก ร่างกายเกร็งแน่น ขณะที่กำลังจะห้ามไม่ให้เหยียนจือทำอะไรต่อ หญิงสาวก็ตบต้นขาเขาเข้าให้หนึ่งฉาด
“พี่เขย รีบเอากุญแจให้ฉันสิคะ”
ที่แท้ก็แค่อยากได้กุญแจเองหรือ… จี้ถิงโจวรู้สึกผิดหวังขึ้นมาโดยไม่เข้าใจสาเหตุ เขาล้วงกุญแจรถจากกระเป๋าส่งให้หญิงสาว
พอได้กุญแจแล้ว เหยียนจือก็ลุกขึ้นจัดชายกระโปรงอย่างคล่องแคล่ว ก่อนดันเท้าที่เปลือยเปล่าของชายหนุ่มกลับเข้าไปในรถ
“พี่พักที่เบาะหลังดี ๆ นะ ฉันจะพาพี่ชายกลับบ้าน”
พูดจบ เหยียนจือก็ถอดรองเท้าส้นสูงที่สวมอยู่แล้วโยนไว้บนที่นั่งข้างคนขับ จากนั้นนั่งเท้าเปล่าหลังพวงมาลัย ขับรถฉิวกลับไปยังบ้านของจี้ถิงโจว